Εκεί, εκεί, στη Β' Εθνική!

Ετοιμάζεται η ιστορία Γ΄ & Δ΄ Εθνικής (1965-2012)

2011-11-13T21:42:00.000+02:00

Με ταχείς ρυθμούς προχωρά η καταγραφή της ιστορίας των ελληνικών πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου Γ΄ και Δ΄ Εθνικής.

Το αργότερο έως στη λήξη της φετινής περιόδου (άνοιξη 2012) το πόνημα αναμένεται ότι θα είναι έτοιμο και στη συνέχεια θα διατεθεί σε ψηφιακή μορφή (CD-Rom), στην τιμή των 15 ευρώ (+έξοδα αποστολής)

Μείνετε σε επαφή με το http://betaethnikihellas.blogspot.com/

Η ιστορία της Β΄ Εθνικής Κατηγορίας 1960-2010

2011-09-01T18:41:00.003+03:00

Αποκτήστε ένα σπάνιο ντοκουμέντο 268 σελίδων με την πλήρη καταγραφή της ιστορίας της κατηγορίας από το 1960 που ξεκίνησε έως και το 2010 που μετονομάσθηκε σε Football League. Πίνακες, στατιστικά, πλούσιες αναφορές ανά αγωνιστική χρονιά συνθέτουν ένα πραγματικά συλλεκτικό έργο, άξιο να προστεθεί στη συλλογή κάθε έλληνα ποδοσφαιρόφιλου!

ΠΡΟΣΟΧΗ: Αποκλειστικά πλέον μόνο σε μορφή CD-Rom.

Δικό σας με 10 ευρώ (+ έξοδα αποστολής).

Για παραγγελίες στείλτε email στο aNwDyNos@gmail.com

Υποβιβάζεται η Ηλιούπολη!

2011-08-04T14:40:00.000+03:00

Με την ποινή του υποβιβασμού στη Football League 2 για την ομάδα της Ηλιούπολης και με ισόβιο αποκλεισμό από κάθε επίσημη αθλητική δραστηριότητα για τον πρόεδρό της Γιώργο Τσακογιάννη συνεχίζεται η επιβολή ποινών στους εμπλεκόμενους για το σκάνδαλο των στημένων αγώνων.

Για την ίδια υπόθεση, διετής αποκλεισμός επεβλήθη στον πρώην προπονητή του Εθνικού Αστέρα Νίκο Παντελή.

Ξανά στη Σούπερ Λίγκα ο ΟΦΗ!

2011-07-26T10:39:00.024+03:00

Στη Σούπερ Λίγκα επέστρεψε πανηγυρικά ο ΟΦΗ (ύστερα από απουσία δυο ετών) μετά την τυπική ολοκλήρωση των αγώνων Play-Off, τη Δευτέρα 1 Αυγούστου. Η ομάδα της Κρήτης, υπό την τεχνική ηγεσία του Νίκου Αναστόπουλου, πρώτευσε στην ειδική βαθμολογία με τους τρεις αντιπάλους της (Λεβαδειακό, Διαγόρα Ρόδου και Δόξα Δράμας) και πήρε το εισιτήριο για τη μεγάλη κατηγορία, μαζί με τον πρωταθλητή Παναιτωλικό (που γυρίζει στην Α΄ Εθνική έπειτα από 34 χρόνια) και τον δευτεραθλητή ΠΑΣ Γιάννινα.

ΤΕΛΙΚΗ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

1 Παναιτωλικός 34 23 6 5 47 19 +28 75 Άνοδος στη Σούπερ Λιγκ
2 ΠΑΣ Γιάννινα 34 22 8 4 55 17 +38 74 Άνοδος στη Σούπερ Λιγκ
3 ΟΦΗ 34 21 6 7 42 20 +22 69 Άνοδος μέσω των Πλέι-Οφ
4 Τρίκαλα 34 18 6 10 42 23 +19 60 Υποβιβασμός στη Δ΄ Εθνική *
5 Λεβαδειακός 34 17 9 8 48 33 +15 60

6 Δόξα Δράμας 34 16 8 10 51 28 +23 56
7 Διαγόρας Ρόδου 34 15 7 12 36 36 0 52
8 Πανθρακικός 34 13 8 13 36 38 −2 47
9 Βέροια 34 12 8 14 37 42 −5 44
10 Πιερικός 34 11 10 13 39 43 −4 43
11 Αγροτικός Αστέρας 34 11 7 16 34 41 −7 40
12 Εθνικός Αστέρας 34 9 11 14 27 38 −11 38
13 Ηλιούπολη 34 10 6 18 29 50 −21 36
14 Θρασύβουλος Φυλής 34 9 9 16 33 36 −3 36
15 Καλλιθέα 34 3 10 21 27 54 −27 19
16 Αναγέννηση Καρδίτσας 34 9 6 19 20 43 −23 33 Υποβιβασμός στη Φούτμπολ Λιγκ 2 **
17 Ιωνικός Νίκαιας 34 8 9 17 25 51 −26 33 **
18 Εθνικός-ΑΟ Μάνης 34 8 8 18 28 48 −20 32 **

* Υποβιβάσθηκε λόγω παράνομης συμμετοχής στο πρωτάθλημα της Φούτμπολ Λιγκ 2010-11
** Υποβιβάσθηκαν λόγω έλλειψης αδειοδότησης

Αποτελέσματα κανονικής περιόδου

ΑΓΡ ΚΑΡ ΔΙΑ ΔΟΞ Ε.ΑΣ ΕΘΝ ΗΛΙ ΙΩΝ ΚΑΛ ΛΕΒ ΟΦΗ ΠΝΤ ΠΝΘ ΠΑΣ ΠΙΕ ΘΡΑ ΤΡΙ ΒΕΡ
Αγροτικός 3–1 3–0 1–3 1–0 0–1 1–0 2–1 1–4 0–1 2–0 0–1 2–0 0–0 2–0 0–0 0–0 3–2
Καρδίτσα 2–0 0–3 2–1 1–0 0–1 1–0 0–0 1–0 0–0 2–1 0–1 2–1 1–1 2–0 0–3 0–1 2–3
Διαγόρας 2–2 1–0 1–0 1–0 0–0 1–2 2–1 2–0 1–1 0–1 2–0 2–0 0–0 3–0 0–0 0–1 1–0
Δόξα 4–0 4–0 2–0 0–0 4–0 2–0 5–1 2–0 2–1 0–2 0–1 2–2 2–0 0–0 2–0 0–1 2–2
Ε. Αστέρας 2–1 2–1 4–3 0–0 2–1 1–2 0–0 1–1 1–1 0–0 0–1 1–1 0–1 1–0 1–1 1–0 3–1
Εθνικός Π. 0–3 0–0 2–4 2–2 0–2 0–1 1–2 4–3 1–1 1–0 0–1 1–2 1–3 2–1 0–0 1–2 2–1
Ηλιούπολη 1–0 1–0 1–2 0–2 2–2 0–0 0–2 2–0 2–4 1–2 2–3 0–0 1–1 2–1 1–0 2–0 1–0
Ιωνικός 1–0 0–3 2–1 0–0 0–0 1–0 3–0 0–0 0–3 1–2 0–2 0–1 0–0 2–1 2–1 0–2 0–0
Καλλιθέα 1–2 2–1 0–1 0–1 1–0 1–2 1–1 2–2 1–2 0–1 0–1 1–1 0–3 1–1 1–2 0–2 2–4
Λεβαδειακός 1–0 2–0 0–1 2–0 4–0 2–1 1–0 2–1 3–0 1–1 0–0 1–0 1–0 3–1 2–2 3–1 2–2
ΟΦΗ 1–0 2–0 2–0 2–1 1–0 1–0 4–1 3–1 0–0 1–0 1–0 2–1 4–1 0–0 1–0 1–1 2–0
Παναιτωλικός 4–0 3–1 3–0 1–1 2–0 1–2 2–0 4–0 0–0 2–0 2–1 1–0 1–1 2–1 2–0 1–0 1–0
Πανθρακικός 3–2 2–0 0–0 0–1 1–2 1–0 3–1 1–0 2–0 3–1 1–0 1–1 0–2 3–0 1–0 0–0 1–0
Γιάννινα 1–0 1–0 5–0 1–0 3–0 3–1 3–0 0–0 3–1 2–0 1–0 3–0 2–1 3–1 1–0 2–0 5–0
Πιερικός 1–0 1–0 0–0 1–0 1–1 1–1 2–1 3–0 2–2 2–2 1–1 0–1 4–1 1–1 3–1 2–0 3–2
Θρασύβουλος 2–2 0–0 0–2 4–1 2–0 0–0 1–1 4–1 3–2 0–1 0–1 0–1 3–2 0–1 1–2 2–0 1–0
Τρίκαλα 1–1 0–0 1–0 2–0 1–0 1–0 4–0 4–0 1–0 4–0 0–1 2–0 4–0 1–0 1–2 1–0 2–2
Βέροια 0–0 2–0 1–2 1–3 2–0 2–0 1–0 2–1 0–0 1–0 1–0 1–1 0–0 0–1 1–0 1–0 2–1

Αποτελέσματα ΠΛΕΪ-ΟΦ (22/7-1/8)
ΔΙΑ ΔΟΞ ΛΕΒ ΟΦΗ
Διαγόρας 0–1 0–1 0-3
Δόξα 1-1 0-3 3–3
Λεβαδειά 4-0 3-0 ( α.α.) 0–1
ΟΦΗ 2-1 3-0 ( α.α.) 1-1

"Μπάχαλο" η ... Football League!

2011-06-21T15:40:00.000+03:00

Μια άνευ προηγουμένου κατάσταση βιώνουμε πια στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής κατηγορίας.
Παραθέτουμε ένα χαρακτηριστικό άρθρο-συνέντευξη του contra.gr που δημοσιεύθηκε στις 18 Ιουνίου του 2011, δηλαδή περισσότερο από ένα μήνα μετά τη λήξη της κανονικής περιόδου και ενώ ακόμη δεν έχει γίνει σαφές αν θα διεξαχθούν ατ μπαράζ ανόδου-παραμονής!!!

Τη στιγμή που τα πλέι οφ βρίσκονται στον αέρα και κανείς δεν ξέρει πότε και αν θα διεξαχθούν, οι παίκτες του Λεβαδειακού κάνουν αυτό που έχουν συνηθίσει όλον αυτόν τον καιρό. Υπομονή, μέχρι να βγει η επίσημη απόφαση που θα δώσει τέλος στην αγωνία τους.
Ο Γιάννης Αλεξίου μιλώντας Contra.gr αναφέρεται στο δύσκολο φετινό καλοκαίρι που περνάει αυτός και οι συμπαίκτες του, σχολιάζει το ενδεχόμενο μη διεξαγωγής των μπαράζ και παραδέχεται πως ένα τέτοιο σενάριο μπορεί να τους συμφέρει, ωστόσο θα είναι άδικο για τη Δόξα Δράμας, τον Πανθρακικό και τη Βέροια.
Αναλυτικά η συνέντευξη του Γιάννη Αλεξίου
-Γιάννη βρισκόμαστε στα μέσα του Ιουνίου και ακόμα δεν έχει ξεκαθαρίσει αν και πότε θα διεξαχθούν τα πλέι οφ. Το περίμενες;
Νομίζω πως κανείς μας δεν το περίμενε. Ίσως κάποιοι να γνώριζαν πως θα υπάρξει μία καθυστέρηση, λόγω των αδειοδοτήσεων και των εφέσεων κάποιων ομάδων, αλλά αυτό το πράγμα δεν το είχε φανταστεί κανείς. Ζούμε κυριολεκτικά ένα μπάχαλο. Σε λίγες μέρες τα συμβόλαια κάποιων παικτών λήγουν και δεν ξέρουμε αν θα θελήσουν να αγωνιστούν στα μπαράζ. Δεν έχουμε ξεκουραστεί καθόλου. Η κούραση πλέον δεν είναι μόνο σωματική αλλά και ψυχολογική.
-Οι προπονήσεις συνεχίζονται καθημερινά. Τι λέτε μεταξύ σας οι παίκτες και τι σας λέει ο Γιάννης Παπακώστας;
Ο κύριος Παπακώστας προσπαθεί να μας κρατήσει όσο γίνεται σε εγρήγορση και ταυτόχρονα να μας δώσει κάποιο κίνητρο. Συνεχίζουμε καθημερινά τη δουλειά μας και πρέπει να ομολογήσω ότι είναι ιδιαίτερα δύσκολο για όλους μας. Ο προπονητής θέλει να είμαστε ήρεμοι και συγκεντρωμένοι και εμείς απλά ελπίζουμε να τελειώσουμε όσο γίνεται πιο γρήγορα.
-Υπάρχει ένα σενάριο μη διεξαγωγής των πλέι οφ. Πιστεύεις ότι μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο; Είναι δυνατό να συμβεί;
Στην Ελλάδα τα έχουμε δει όλα. Πλέον περιμένω τα πάντα. Ακόμα και το πιο τρελό σενάριο μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Το σενάριο αυτό ακούγεται εδώ και λίγο καιρό και πραγματικά δεν ξέρω πως να το σχολιάσω.
-Πάντως αν δεν γίνουν τα μπαράζ, βγαίνετε απευθείας στη Super League. Ένα σενάριο που σας βολεύει αρκετά...
Θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο αντικειμενικός γίνεται. Σαν παίκτης του Λεβαδεικού θα σου πω πως κάτι τέτοιο μας συμφέρει και δεν σου κρύβω ότι το θέλουμε. Ο καθένας θα το ήθελε. Ωστόσο αν ήμουν παίκτης της Δόξας, του Πανθρακικού ή της Βέροιας, θα ένιωθα αδικημένος. Κάτι τέτοιο θα είναι κρίμα για αυτές τις ομάδες, αφού δεν θα μπορέσουν να διεκδικήσουν την άνοδο, που τόσο θέλουν. Είναι κρίμα και άδικο για τις άλλες ομάδες αυτό.
-Τι τίτλο θα έδινες στη φετινή σας χρονιά;
Σίγουρα ήταν μία χρονιά δύσκολη. Κακά τα ψέματα όταν υποβιβάζεσαι περνάς μία μεγάλη περίοδο προσαρμογής για τα νέα δεδομένα. Η δεύτερη εθνική είναι μία κατηγορία πολύ πιο δύσκολη απο τη Σούπερ Λίγκα, αφού το πρωτάθλημα είναι πιο δυνατό και σκληρό. Για το λόγο αυτό θεωρώ πως δεν ξεκινήσαμε και τόσο καλά όσο θα θέλαμε. Είχαμε κάποια σκαμπανεβάσματα αλλά με υπομονή και δουλειά επανακάμψαμε. Μην ξεχνάς ότι είχαμε και το άγχος για την άμεση επιστροφή στα μεγάλα σαλόνια. Δυστυχώς δεν καταφέραμε να πάρουμε μία απο τις θέσεις που οδηγούν στην απευθείας άνοδο, αλλά έχουμε την ευκαιρία στα μπαράζ. Έχουμε το καλύτερο ρόστερ, διατηρήθηκε ο περσινός κορμός και ήρθε η ώρα για να ρεφάρουμε.
-Βλέπουμε ότι ο ΟΦΗ παλεύει με κάθε μέσο προκειμένου να μπει στα πλέι οφ. Πως τη σχολιάζεις αυτή την επιμονή;
Κάθε ομάδα αυτή τη στιγμή κοιτάει το συμφέρον της και κυνηγάει το δίκιο της. Ο ΟΦΗ είναι μία ιστορική ομάδα, που φέτος ταλαιπωρήθηκε απο κάποια προβλήματα, κυρίως οικονομικής φύσης. Υπήρχαν πολλές δυσκολίες και τώρα όλοι προσπαθούν να εξασφαλίσουν μία θέση στα πλέι οφ. Είναι λογικό ο ΟΦΗ αλλά και η κάθε ομάδα να κοιτάει και να διεκδικεί τα συμφέροντά της.
-Θεωρείς πως ο Λεβαδειακός είναι έτοιμος για τα πλέι οφ, ή η ομάδα έχει κουραστεί απο όλα αυτά;
Σίγουρα υπάρχει κούραση, κυρίως ψυχολογική. Ωστόσο είμαστε όλοι πανέτοιμοι. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε έιναι να περιμένουμε και όποτε μας πούνε να παίξουμε εμείς θα είμαστε απόλυτα έτοιμοι. Αρκεί να πούνε πότε...
-Από τους άλλους συνδιεκδικητές σας στα μπαράζ, υπάρχει κάποιος που να θεωρείς πιο επικύνδυνος;
Πιστεύω πως η Δόξα Δράμας είναι μία πολύ καλή ομάδα, με ένα δυνατό και άκρως ανταγωνιστικό σύνολο. Παρουσίασε ένα πολύ καλό αγωνιστικό πρόσωπο σε όλη τη διάρκεια του πρωταθλήματος και δεν θα έχουμε εύκολο έργο.
-Όλοι σας θεωρούν φαβορί. Νιώθεις πως έχετε πλεονέκτημα απο τους υπόλοιπους;
Δεν μπορώ να σου πω αν νιώθουμε το φαβορί, απλά θα σου πω πως δεν υπάρχει γυρισμός. Είναι ή τώρα ή ποτέ. Κατά βάθος ξέρουμε πως είμαστε το φαβορί, αφού ξεκινάμε και με τέσσερις βαθμούς, ωστόσο τα φαβορί κρίνονται μέσα στον αγωνιστικό χώρο.
-Τι θα πρέπει να προσέξετε σαν ομάδα στα πλέι οφ;
Όλα θα κριθούν στην έδρα μας. Αν κάνουμε το τρία στα τρία εντός έδρας, τότε θα είμαστε με το ένα πόδι στη Σούπερ Λίγκα. Ίσως χρειαστεί και κάποιος εκτός έδρας βαθμός, αλλά μέσα στο σπίτι μας θα κριθεί η άνοδος.
-Υπάρχει κάτι που θα πρέπει να διορθώσετε ή να κρατήσετε;
Θα πρέπει να ξεχάσουμε το άσχημο ξεκίνημα που είχαμε στο πρωτάθλημα, που δεν είχαμε πάθος και δύναμη. Δεν ήμασταν πολύ αποφασιστικοί και χάσαμε αρκετούς βαθμούς. Αντίθετα, αυτό που θα πρέπει να κρατήσουμε σαν οδηγό, είναι η συνοχή και η μαχητικότητα που δείξαμε στα τελευταία παιχνίδια, που είχαμε μία πολύ ανοδική πορεία.
-Θεωρείς πως αν δεν ανεβείτε στη Σούπερ Λίγκα, η χρονιά θα είναι αποτυχημένη;
Η άνοδος είναι μονόδρομος για όλους. Για εμάς, για τη διοίκηση, για τον κόσμο.... Το ενδεχόμενο να χαθεί φέτος η άνοδος δεν υπάρχει στο μυαλό μας. Θα είναι καταστροφικό. Σαν να αυτοκτονούμε.
-Όλα αυτά που γίνανε φέτος με τις αδειοδοτήσεις και τα οικονομικά προβλήματα των ομάδων, πως τα σχολιάζεις;
Βασικά τα τελευταία δύο χρόνια βλέπουμε να γίνονται στο ελληνικό πρωτάθλημα πράγματα που μόνο πίσω μας πάνε. Υπάρχει μία τεράστια αστάθεια και αβεβαιότητα, αφού οι μισές ομάδες πληρώνουν και είναι εντάξει στις υποχρεώσεις τους και οι άλλες έχουν προβλήματα. Χρωστάνε λεφτά, δεν πληρώνουν τους παίκτες και αντιμετωπίζουν προβλήματα με τις αδειοδοτήσεις τους. Φέτος βλέπουμε για πρώτη φορά να γίνεται κάτι και επιτέλους οι ομάδες να πηγαίνουν εκεί που τους αξίζει. Όσες ομάδες μπορούν να πάνε μπροστά και να ανταπεξέλθουν οικονομικά, ας βρίσκονται στις μεγάλες κατηγορίες. Οι υπόλοιπες ας ξεκινήσουν από το μηδέν. Έφτασε ο κόμπος στο χτένι και πλέον βλέπω να γίνεται μία αρχή. Ο καθένας ας παίζει εκεί που του αρμόζει. Θα πρέπει να προχωράνε μόνο αυτοί που μπορούν και το αξίζουν. Ας ελπίσουμε όλα αυτά που γίνονται φέτος να γίνονται για καλό.

Πανηγυρική δικαίωση για τον ΟΦΗ !

2011-06-07T14:55:00.000+03:00

Κανονικά θα συμμετάσχει ο ΟΦΗ, στα Play-Off,
για την άνοδο στη Super League 2011-2012

Η θετική απόφαση του Εφετείου ήταν ένα ηχηρό μήνυμα προς τα σκάνδαλα της ΕΠΟ. Σημαντικός ο ρόλος του Γιάννη Κουράκη και του νομικού Αντώνη Βγόντζα.
Ηχηρό χαστούκι στο κατεστημένο του ελληνικού ποδοσφαίρου, στην ΕΠΟ των σκανδάλων και των παράνομων επιτροπών έδωσε χτες η απόφαση που βγήκε από το Εφετείο Αθηνών υπερ του ΟΦΗ. Ο αγώνας για τη δικαίωση βρήκε αντίκρισμα στην πολιτική δικαιοσύνη και έτσι ¨κατέρρευσε¨ όλο το σύστημα της ΕΠΟ με τις αποφάσεις των διαδρόμων και του παρασκηνίου.
Με την προσωρινή διαταγή που εξέδωσε το Εφετείο, απαγορεύει την επικύρωση της βαθμολογίας της Football League και τη διεξαγωγή των πλει οφ χωρίς τη συμμετοχή του ΟΦΗ. Η προσωρινή αγωγή ισχύει ως τις 7 Ιουλίου όταν θα εκδικαστούν οι κυρίως αγωγές της ΠΑΕ για την παράνομη σύνθεση της Επιτροπής λόγω Σμαϊλη και την επανεξέταση του φακέλου.
Ουσιαστικά, το Εφετείο έχοντας όλα τα στοιχεία της υπόθεσης στα χέρια του παραδέχεται ότι η Επιτροπή έχει παράνομη σύνθεση και ο ΟΦΗ θα πάει στην εκδίκαση της 7 Ιουλίου με τον αέρα της δικαίωσης. Το δεδομένο είναι ότι ανεξάρτητα από το πότε θα τελειώσει η αναστολή της ΕΠΟ, τα πλει οφ δεν μπορούν να γίνουν αν σ΄αυτά δε συμμετέχει και ο ΟΦΗ. Θα πρέπει να περιμένουμε τις αποφάσεις που θα πάρουν η ΕΠΟ και η Football League αλλά πλέον ο ΟΦΗ έχει ισχυρά χαρτιά στα χέρια του!
Ισχυρισμοί στο δικαστήριο
Την ΠΑΕ ΟΦΗ εκπροσώπησαν οι δικηγόροι Μανόλης Φωτάκης, Πέτρος Καϊμάκακης και Κώστας Μανταδάκης, τον Ερασιτέχνη ΟΦΗ εκρποσώπησαν οι δικηγόροι Γιώργος Πιταροκοίλης και Αντώνης Βγόντζας, το δήμαρχο Ηρακλείου κ. Γιάννη Κουράκη και το Δήμο Ηρακλείου οι Κλεάνθης Ρούσσος και Αντώνης Βγόντζας. Η ΕΠΟ δεν εμφανίστηκε.
Οι τρεις αρχηγοί του ΟΦΗ εκρποσωπήθηκαν από τον Χρήστο Μιχαλόπουλο. Και η Football League εκρποσωπήθηκε από τον Αντώνη Βουγίδη.
Πρώτος μίλησε ο δικηγόρος της ΠΑΕ ΟΦΗ, Μανώλης Φωτάκης, και περιέγραψε τη βλάβη που θα υποστεί η ΠΑΕ ΟΦΗ αν δεν επιτραπει να συμμετάσχει στους αγώνες play off,μολονότι προηγείται βαθμολογικά.
Στη συνέχεια μίλησε ο εκπρόσωπος της Football League και υποστήριξε ότι η αίτηση του ΟΦΗ είναι απαράδεκτη για δύο λόγους: πρώτον γιατί δεν έχουν εξαντληθεί όλες οι εσωτερικές διαδικασίες και ειδικά δεν έχουν προσφύγει στην Ανώτατη Διαιτητική Αρχή στη Γενεύη.
Δεύτερον, γιατί ο ΟΦΗ δεν έχει στραφεί και κατά της Football League. Τις ενστάσεις αντέκρουσαν οι δικηγόροι της ΠΑΕ ΟΦΗ Μανόλης Φωτάκης και Πέτρος Καϊμακάκης. Όλοι οι υπόλοιποι δικηγόροι υποστήριξαν τις θέσεις της ΠΑΕ ΟΦΗ. Τελευταίος μίλησε ο Αντώνης Βγόντζας. Ανάμεσα στα άλλα υποστήριξε:
1. Ο Ερασιτέχνης ΟΦΗ έχει ειδικό έννομο συμφέρον να παρέμβει στη δίκη αυτή. Έχει το 20% του μετοχικού κεφαλαίου της ΠΑΕ ΟΦΗ. Κάθε χρόνο εισπράττει από την ΠΑΕ ΟΦΗ περίπου 250.000 ευρώ. Αν παύσει να λειτουργεί η ΠΑΕ ΟΦΗ, τότε ο Ερασιτέχνης ΟΦΗ θα στερηθεί τα έσοδα αυτά.
2. Με τα έσοδα αυτά ο Ερασιτέχνης ΟΦΗ χρηματοδοτεί τα δέκα αθλητικά τμήματα που έχει, οι αθλητές και τα τμήματα αυτά διακρίνονται στις αθλητικές διοργανώσεις. Ξεπερνούν τους 1.600 οι αθλητές και στις αθλητικές ακαδημίες είναι γραμμένα 800 παιδιά.
3. Έχει σημαντική περιουσία (το γήπεδο ¨Θεόδωρος Βαρδινογιάννης¨γνωστό και ως Γεντί Κουλέ και το Βαρδινογιάννειο Αθλητικό Κέντρο)που τα αξιοποιεί μαζί με την ΠΑΕ ΟΦΗ.
4. Κανένα καταστατικό δεν μπορεί να απαγορεύσει ή να περιορίσει το συνταγματικό δικαίωμα της δικαστικής ακρόασης. Το αυτοδιοίκητο του ποδοσφαίρου δεν μπορεί να παρακάμψει το Σύνταγμα όταν μάλιστα πρόκειται για διοικητικές διεκδικήσεις νομιμότητας και όχι καθαρά ποδοσφαιρικές.
5. Η ΕΠΟ με τον τρόπο συγκρότησης της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας επιτροπής αδειοδότησης παραβίασε την αρχή της αμεροληψίας. Στην πρωτοβάθμια Επιτροπή συμμετείχε ο προϊστάμενος του Λογιστηρίου της ΕΠΟ. Και στην δευτεροβάμια Επιτροπή ο ορκωτός λογιστής που δεν είχε μάλιστα πάρει άδεια από το Σώμα Ορκωτών Λογιστών, στο οποίο ανήκει.
6. Ένδειξη ότι κάτι δεν πάει καλά στην ΕΠΟ είναι ότι οι δικαστές στις κρίσιμες αποφάσεις μειοψήφησαν.
7. Ό,τι κερδίζεται μέσα στο γήπεδο δεν μπορεί να χάνεται και να επικυρώνεται στους διαδρόμους της ΕΠΟ.
Ακολούθως, εξετάστηκε ανωμοτί ο δήμαρχος Γιάννης Κουράκης. Υποστήριξε με θέρμη το αίτημα της ΠΑΕ ΟΦΗ, χαρακτήρισε την αμάδα ιστορική, μίλησε για την ιδιότητά του ως πρώην υφυπουργού Αθλητισμού και του πρώην προέδρου της ΠΑΕ ΟΦΗ, επιβεβαίωσε το κοινωνικό έργο του Ερασιτέχνη ΟΦΗ και τόνισε ότι η ΕΠΟ θα ωφεληθεί.

Η δικαιώση του ΟΦΗ συνιστά αποκατάσταση νομιμότητας. Παρέστησαν επίσης ο πρόεδρος του Ερασιτέχνη ΟΦΗ κ. Β. Ξημέρης και ο αντιπρόεδρος της ΠΑΕ κ. Γ. Στεφανουδάκης.

Πηγή: "Νέα Κρήτης", Τρίτη 7.6.2011

Η ιστορία της Β' Εθνικής κατηγορίας

2011-03-17T10:08:00.000+02:00

Αποκτήστε τώρα την πλήρη ιστορία της ελληνικής Β' Εθνικής ποδοσφαίρου από το 1960 έως και το 2010.
Μια επίτομη έκδοση 268 σελίδων γεμάτη αναμνήσεις απ' το συγκλονιστικότερο "μικρό" μας πρωτάθλημα.
Μια αέναη πορεία που συνεχίζεται με αμείωτη ένταση και στο νέο αιώνα.

Η ύλη εμπλουτίζεται με ενδιαφέροντα στατιστικά στοιχεία και σημαντικές επισημάνσεις, ανά αγωνιστική χρονιά.

Δικό σας με 12 ευρώ.

Παραγγείλτε τώρα!

Τα δεκάχρονα της κατηγορίας (1968-69)

2011-03-10T09:35:00.000+02:00

Με τα χρώματα του Αργοναύτη στη Β' Εθνική, ξεκίνησε την καριέρα του ο μεγάλος Γιώργος Δεληκάρης

Με 18 πλέον ομάδες σε καθένα από τους δύο ομίλους (προστέθηκαν οι τέσσερις απ’ το ερασιτεχνικό τουρνουά του οποίου οι όμιλοι περιορίσθηκαν σε δύο) αλλά χωρίς ιδιαίτερο ανταγωνισμό για τους δύο τίτλους ολοκληρώθηκε το πρωτάθλημα.

Η Παναχαϊκή (που συνέτριψε 7-3 τη Ρόδο και έκοψε στο ντέρμπι με την Προοδευτική στην Πάτρα 12.124 εισιτήρια) στον πρώτο όμιλο (όπου ο Πανελευσινιακός τερμάτισε μόλις έκτος) και η Καβάλα (του Ρουμάνου Μπέλα Πάλφυ) στο δεύτερο ήταν ομάδες-μοντέλα, ειδικά η δεύτερη, που πέτυχε 75 γκολ και δέχθηκε μόλις 18.Η Προοδευτική και ο Ολυμπιακός Βόλου έκαναν μεγάλα παιχνίδια, αλλά απλά ήρθαν δεύτεροι πίσω απ’ τους αδιαφιλονίκητους πρωταθλητές. Ωστόσο και οι τέσσερις ομάδες ανέβηκαν στη μεγάλη κατηγορία, καθώς οι Νικαιώτες εκτόπισαν από την Α’ Εθνική τον Απόλλωνα Αθηνών (με...κλήρωση έπειτα από ισόπαλο τρίτο μεταξύ τους παιχνίδι) και οι Βολιώτες τη Βέροια.

Τρεις από τους τέσσερις νεοφώτιστους πραγματοποίησαν ικανοποιητική εμφάνιση. Ο Ίκαρος Αθηνών (αποτέλεσμα επιτυχούς συγχώνευσης Καλογρέζας, Σαφράμπολης, Ελευθερούπολης και άλλων μικρότερων συλλόγων της Νέας Ιωνίας) και ο γνωστός Αργοναύτης στον α’ όμιλο και η Α.Ε. Ορχομενού στο β’. Αντίθετα, ο Μέγας Αλέξανδρος Θεσσαλονίκης ήταν απογοητευτικός. Ωστόσο δεν υποβιβάσθηκε κανένας σύλλογος. Η πτώση θα ‘ταν φυσικά αναπόφευκτη αν οι πολιτικές συνθήκες της εποχής και το γεγονός ότι ομάδες ισχυρών ανδρών βρισκόταν στην ίδια δυσχερή θέση, δεν έφερναν μια αύξηση των δύο ομίλων σε τρεις κι ως εκ τούτου την παραμονή της Λάρισας, των Χανίων και του Ιωνικού στην Β’ Εθνική, «ελέω Ασλανίδη» (ο πανίσχυρος γενικός γραμματέας αθλητισμού της εποχής).

Να σημειωθεί η παρουσία δύο ακόμη νέων συλλόγων οι οποίοι προήλθαν από αναγκαστικές συγχωνεύσεις, του Α.Σ. Ρόδου (όπου ο Διαγόρας εν μία νυκτί σβήστηκε από το χάρτη) και του ΑΣ Φλωρίνης, αντί του Νικηφόρου συν τις υπόλοιπες δυνάμεις της πόλης.

Αναφέρουμε κάποια γνωστά ονόματα που έπαιξαν τότε, όπως αυτά των Γιώργου Δεληκάρη (ενός από τα μεγαλύτερα ταλέντα που ανέδειξε το Ελληνικό ποδόσφαιρο) στον Αργοναύτη, Λάκη Νικολάου (του λαμπρού επιστήμονα και έξοχου διεθνή αμυντικού) στον Ατρόμητο Αθηνών, του συγχωρεμένου Λάκη Γκλέζου, του Ν. Πανουσάκη και του Αντώνη Τζανετουλάκου (στην Προοδευτική), του Διονύση Τσάμη (στον Παναιτωλικό), του Φουλατσικλή (στην Καλαμαριά), του Γιώργου Παράσχου (στην Καστοριά), του Στράτου Γιδόπουλου (στο Βόλο), του Στ. Κουλουριώτη (στον Αίαντα), του Χαράλαμπου (Μπάμπη) Μαστρογιάννη (στον Εθνικό Αστέρα), του Διακονικολάου (στη Ρόδο), του Χρ. Ρελλάκη (στα Χανιά), του Τσιμαχίδη και του Μιχάλη Κωνσταντίνου (στον Πανελευσινιακό), των Δημ. Ρεμούνδου και Χριστοδούλου (στο Φωστήρα), του Φερφέρη (στη Δόξα Δράμας).

Έπαιξαν ακόμα οι Μπένσης, Σπετσαρίας, Καλλής και Νικολακάκος (Προοδευτική), Μύλερ (Ατρόμητος Πειραιά), Γ. Δέδες (Καλαμάτα), Ράλλης και Μπεχράκης (Ιωνικός), Τζίνης, Γιακάλογλου, Καϊμάκης και Καραηλιού (Ολ. Βόλου), Ντάνος (Ορχομενός), Φωτίδης (Ξάνθη), Αγ. Πανόπουλος και Λάζος (Φωστήρας), Τρουμπούκης (Λάρισα), Λεβέντης (Μακεδονικός), Βάγιας, Μαχαιρίδης, Τάτσης, Αβραμίδης και Ον. Καραγιαννίδης (Καβάλα), Κεσίδης (Καστοριά), Κωστίδης (Εδεσσαϊκός), Στ. Χρυσαφίδης (Αλεξανδρούπολη), Γούνης και Φιλιππίδης (Ίκαρος), Ευάγ. Παππάς (Αργοναύτης).

Ο Δαβουρλής πρώτευσε στους σκόρερ του α’ ομίλου (34 τέρματα) και ο Πλατωνίδης του Ορχομενού στο β’ (26 γκολ).

Ο μαχητής Πανηλειακός!

2011-02-21T13:47:00.001+02:00

Πανηλειακός 2010-11 (Πηγή: http://www.paniliakos.net/)

Ο Πανηλειακός, το ποδοσφαιρικό καμάρι της Ηλείας, αγωνίζεται να κρατηθεί στη Football League 2 (Νότιος όμιλος) όπου επέστρεψε γεμάτος όνειρα το προηγούμενο καλοκαίρι κατακτώντας τον τίτλο σε όμιλο του Περιφερειακού Πρωταθλήματος. Δυστυχώς, τα οικονομικά προβλήματα και η γενικότερη δυσπραγία που επικρατεί, κράτησαν χαμηλά τα αγωνιστικά "φτερά" του συλλόγου που ζει με νωπές ακόμη τις αναμνήσεις από την πρόσφατη πολυετή θητεία του στην κορυφαία μας κατηγορία.

Ο σύλλογος του Πύργου ιδρύθηκε στα 1957 και χρειάσθηκε να περάσουν 14 χρόνια, έως ότου ξεφύγει από τα στενά όρια του νομού του. Το 1971, πρωτεύοντας στο ερασιτεχνικό τουρνουά κατέκτησε την πρώτη του άνοδο στη Β΄Εθνική κατηγορία. Ο Πανηλειακός μέχρι την αρχή της δεκαετίας του '80 επανέλαβε ακόμη δυο φορές το επίτευγμά του (την άνοδο δηλαδή στο δεύτερο τη τάξει πρωτάθλημά μας), αλλά δεν κατάφερε να έχει συνέχεια, αφού και τις δυο φορές υποβιβάστηκε άμεσα (1976-77 και 1982-83). To 1983 μάλιστα, παρά την παρουσία των ικανών σκόρερ Μουγγού, Μυλωνά αλλά και των Τερκελέκη, Σακέλη, Μαρασίδη κ.α. η ομάδα ακολούθησε την τύχη των περισσότερων συλλόγων της κατηγορίας, η οποία ενοποιήθηκε σε πανελλήνιο σχήμα, καταργουμένων οριστικά των ομίλων.

Πανηλειακός 1982-83 (Πηγή: http://tonisrozis.webs.com/)

Ακολούθως έπαιξε στη Γ' Εθνική, όμως προς τα τέλη της δεκαετίας κατρακύλισε στο Εθνικό Ερασιτεχνικό και τη Δ' Εθνική, με συνέπεια τριάντα χρόνια από το ξεκίνημά του (1988) να επιστρέψει στην τοπική διοργάνωση της ΕΠΣ Ηλείας.

Τότε ήταν που τις τύχες της ομάδας ανέλαβε ο οραματιστής Αθανάσιος (Σάκης) Σταυρόπουλος, με στόχο την επιστροφή στο δρόμο των επιτυχιών.

Πραγματικά, ύστερα από φρενήρη ανοδική πορεία που οριοθέτησαν τέσσερις άνοδοι μέσα σε επτά χρόνια (!), ο Πανηλειακός ανέβηκε στην Α' Εθνική (1995).
Είχαν προηγηθεί οι τίτλοι του 1989 (τοπικού), 1990 (Δ' Εθνικής, με παίκτη-τεχνικό τον Χουάν-Ρότσα) και 1994 (Γ' Εθνικής). Το συγκρότημα των Αντώνη Γεωργιάδη και Νίκου Αργυρούλη (ένα από τα ικανότερα "δίδυμα" προπονητών που εμφανίσθηκαν ποτέ στο ελληνικό ποδόσφαιρο) κατέκτησε τότε δια περιπάτου το πρωτάθλημα του Νοτίου ομίλου της τρίτης κατηγορίας, έχοντας για κορυφαίους παίκτες του το Στέλιο Γιαννακόπουλο και τον Πέντραγκ Τζόρτζεβιτς και επανήλθε στη Β' Εθνική ύστερα από 11 χρόνια απουσίας.

Το επόμενο βήμα ήταν εξίσου εντυπωσιακό, αφού η ομάδα πάτησε στην κορυφαία κατηγορία, όπου παρέμεινε για έξι συνεχόμενα χρόνια (1996-2001) γνωρίζοντας μεγάλες επιτυχίες. Κορυφαία ονόματα που παρέλασαν τότε από τις τάξεις του ήταν οι Σαπάνης, Κυζερίδης, Τοχούρογλου, Γκώνιας, Ουζουνίδης, Λάκης, Ταραλίδης κ.α.

Το 2003 ο Πανηλειακός πέτυχε να επανέλθει στην Α' Εθνική, αυτή τη φορά όμως δεν μπόρεσε να δημιουργήσει μια δεύτερη σερί παρουσία. Τις επόμενες δυο χρονιές αγωνίσθηκε στη Β' Εθνική γία να γνωρίσει αμέσως μετά δυο συνεχείς υποβιβασμούς που τον έστειλαν στο Περιφερειακό μέχρι λίγους μήνες πριν.

Μέσω της ιστοσελίδας μας, οι άνθρωποι της ομάδας απευθύνουν έκκληση στον κόσμο της πόλης να βοηθήσει με την παρουσία του στους αγώνες, αλλά και με την έμπρακτη στήριξή του.

9η Περίοδος (1967-68)

2011-02-17T10:29:00.003+02:00

Κατά τη διάρκεια της «επταετίας» έγινε προσπάθεια να προσφερθούν στις μάζες των φιλάθλων άρτος και θεάματα και έτσι το ποδόσφαιρο (μοναδική διέξοδος για διασκέδαση τις Κυριακές για τα πιο λαϊκά στρώματα) γνώρισε μεγάλες «πιένες», τόσο στην Α’ όσο και στη Β’ Εθνική. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι στη Νίκαια (για να δουν το Ιωνικός – ΟΦΗ) βρέθηκαν 6.000 θεατές, ενώ δέκα χιλιάδες κόσμος παρακολούθησε το Παναχαϊκή – Χαλκίδα και 8.500 προσήλθαν στην Χαλκίδα στον αγώνα με τον ΟΦΗ. Επίσης, 11.502 εισιτήρια κόπηκαν στο ματς της Λαμίας με τα Τρίκαλα.

Στον α’ όμιλο (όπου πήραν μέρος ομάδες σχεδόν από τη μισή Ελλάδα και δεν υπήρχε σύλλογος Α’ Εθνικής), τον τίτλο πήρε μια πρωτάρα. Ήταν η Χαλκίδα (Α.Ο.Χ.) που δεν είχε κλείσει χρόνο από την ίδρυση της, προϊόν συγχώνευσης του Ολυμπιακού (ο οποίος ήταν 4^ος την προηγούμενη σεζόν) και του Ευρίπου. Το συγκρότημα της Εύβοιας δέχθηκε μόλις 14 γκολ και άφησε δεύτερο τον ΟΦΗ.

Νέες ομάδες εκεί ήταν ο Π.Σ. Καλαμάτας (στη θέση του Απόλλωνα που ήταν τρίτος μια χρονιά πριν) και κατετάγη επίσης τρίτος με 13 ισοπαλίες, τις περισσότερες από κάθε άλλον στον όμιλο και ο ΠΑΣΓ (καθώς ενώθηκε ο Αβέρωφ με τον ΑΟ Ιωαννίνων) που τερμάτισε στη δέκατη θέση.

Πρώτος σκόρερ στον όμιλο αυτό αναδείχθηκε ο Ανδρέας Μιχαλόπουλος της Παναχαϊκής, με 21 τέρματα.

Ο ΟΦΗ λοιπόν ήταν δευτεραθλητής. Με απώλεια επτά βαθμών στην έδρα του, με λίγες νίκες και επίθεση μέτρια. Στην κυριολεξία δεν είχε να επιδείξει κανένα σημαντικό επίτευγμα. Κι όμως η ομάδα, που εκείνη τη χρονιά προπόνησε ο ιδιόρυθμος Κώστας Ζώγας, κέρδισε το πιο μεγάλο βραβείο. Μια άνοδο στην πρώτη Εθνική. Βέβαια για να φτάσει εκεί, εκμεταλλεύθηκε τη νέα διάταξη που προέβλεπε απευθείας άνοδο για τους πρωταθλητές και αγώνες μπαράζ (κάτι σαν τη «διαβάθμιση» του παρελθόντος) μεταξύ των δεύτερων και ουραγών από τη μεγάλη κατηγορία. Οι Κρητικοί υπερίσχυσαν του Πανελευσινιακού σε παιχνίδι που έγινε στα Χανιά (!) και τον εκτόπισαν από την Α’ Εθνική. Αντίθετα, ο έτερος δευτεραθλητής Α.Ο. Καβάλας απέτυχε με αντίπαλο τον Πανσερραϊκό.

Στο β’ όμιλο θριάμβευσε ο Α.Ο. Τρικάλων, που με προπονητή τον αείμνηστο Νίκο Μπαϊρακτάρη επέστρεψε άμεσα στη μεγάλη Εθνική κατηγορία. Πέτυχε 20 νίκες, τις πιο πολλές από κάθε άλλη ομάδα εκείνη τη χρονιά. Ο Α.Ο. Ξάνθης (από συνένωση Ορφέα και Ασπίδας) μπορεί να ατύχησε στο ντεμπούτο του (έμεινε προτελευταίος) αλλά είχε στη σύνθεσή του το μεγάλο Αντώνη Αντωνιάδη (φωτό), το μετέπειτα σπουδαίο σκόρερ του Π.Α.Ο. και της Εθνικής Ελλάδας, που σημείωσε 24 γκολ, δηλαδή περισσότερα από τα μισά της ομάδας του.

Εδώ, αντί του Εθνικού είχαμε την εμφάνιση του Α.Ο. Αλεξανδρούπολης, αλλά και του Φ.Σ. Κοζάνης που κατέλαβε τη θέση του Ολυμπιακού.

Εκτός του Π.Α.Ο. Καλογρέζας, δεν επετράπη από τους υπεύθυνους η συμμετοχή (για πολιτικούς λόγους) των Εργοτέλη, Παναιγιαλείου και Αργοναύτη, ομάδες οι οποίες είχαν τερματίσει ψηλότερα στη βαθμολογία από ότι τα Χανιά (στα οποία επετράπη να παίξουν και το 1968). Στον αντίποδα, αποφάσισαν να μην ρίξουν κατηγορία κανέναν το ’68, διότι την επόμενη χρονιά θα έβαζαν 18 (αντί για 16) ομάδες σε κάθε όμιλο. Οι άνθρωποι κυριολεκτικά «δεν παίζονταν»...

Το αποκορύφωμα δε των «εγκλημάτων» τους, ήταν ο αποκλεισμός των συλλόγων που είχαν προκριθεί για τη Β’ Εθνική το καλοκαίρι του 1967 από το ερασιτεχνικό τουρνουά («Γ’ Εθνική»). Έτσι, οι ατυχείς Αστέρας Ζωγράφου (που ήταν το αποτέλεσμα συγχώνευσης του Αστέρα Γκύζη με τον Α.Ο. Ζωγράφου) και ΑΕΚ Φαλήρου έχασαν τότε μια χρυσή ευκαιρία διάκρισης, που δεν έμελλε να τους ξαναπαρουσιαστεί. Μαζί τους, συμπάσχοντες ήταν ο Ολυμπιακός Λουτρακίου, η Άρτα, ο ΠΑΟ Διοικητηρίου Θεσσαλονίκης και η Ελπίδα Δράμας.

Εκείνο το χρόνο, στην κατηγορία αγωνίσθηκαν, μεταξύ άλλων και οι μετέπειτα διεθνείς Μπάμπης Ιντζόγλου (στον Ιωνικό) και Απόστολος Τόσκας (στα Τρίκαλα), ενώ ο διάσημος βετεράνος διεθνής της Α.Ε.Κ. Κώστας Νεστορίδης (που τότε έπαιξε με τα χρώματα του Αίαντα Σαλαμίνας) θα «κρεμούσε» αμέσως μετά, τα παπούτσια του.

Έπαιξαν ακόμη οι Γραμμενιάτης, Τζαμάκος και Οικονομίδης (ΠΑΣΓ), Γέμελος (Ιωνικός), Αλβέρτος (Φωστήρ), Αργυρίου και Μπούτος (Λάρισα), Τόλιας και Βουδούρης (Λεβαδειακός), Κουτσοκώστας και Κακαμέρης (Νίκη Βόλου), Θεοδώρου (Καλαμάτα), Κουτσουδάκης και Δ. Τσάκαλης (Χαλκίδα), Κ. Καλαϊτζίδης, Παπαμάλης και Δημίτσας (Αλεξανδρούπολη), Μπεβενίου και Σινάτκας (Τρίκαλα), Γιανέλλος (Λαμία), Κακανάς (Άρης Πτολεμαϊδας).

Σκορ, τα οποία έκαναν αίσθηση το 1967-68 ήταν: Λεβαδειακός-Παναχαϊκή 2-6, Ατρόμητος Πειραιά-Π.Α.Σ. Γιάννενα 6-2, Αίας Σαλαμίνας-Ατρόμητος Αθηνών 3-5, Λάρισα-Καβάλα 3-4 και Άρης Πτολεμαΐδας-Νικηφόρος Φλώρινας 7-2.

Οι βαθμολογίες:

Α' όμιλος

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ		ΒΑΘ.	Ν.	Ι.	Η.	ΤΕΡ.	Δ.T.
1.	Χαλκίδα	71	18	5	7	42-14	+28	Α' εθνική
2.	ΟΦΗ	66	13	10	7	44-31	+13	Μπαράζ ανόδου
3.	Καλαμάτα	65	11	13	6	33-25	+8
4.	Ατρόμητος Αθ.	63	14	5	11	45-39	+6
5.	Παναιτωλικός	62	12	8	10	39-30	+9
6.	Παναχαϊκή	61	12	7	11	54-45	+9
7.	Διαγόρας ¹	61	10	11	9	31-35	-4
8.	Λεβαδειακός	61	12	7	11	35-41	-6
9.	Ατρόμητος Πειρ.	60	11	8	11	43-33	+10
10.	ΠΑΣ Γιάννινα	59	10	9	11	38-42	-4
11.	Ιωνικός	58	9	10	11	34-34	0
12.	Φωστήρας	58	9	10	11	37-39	-2
13.	Εθν. Αστέρας	57	9	9	12	32-39	-7
14.	Κόρινθος	57	11	5	14	35-46	-11
15.	Αίας Σαλαμίνας	53	7	9	14	28-41	-13
16.	Χανιά	48	6	6	18	33-69	-36
¹Ο Διαγόρας συγχωνεύτηκε με τον Ροδιακό και τον Δωριέα Ρόδου κι έτσι στο επόμενο πρωτάθλημα η ομάδα εμφανίστηκε ως Ρόδος.
• Στις ισοβαθμίες υπολογίζεται η συνολική διαφορά τερμάτων, εκτός αν πρόκειται για την άνοδο οπότε και διεξάγονται αγώνες κατάταξης.

Β' όμιλος

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ		ΒΑΘ.	Ν.	Ι.	Η.	ΤΕΡ.	Δ.T.
1.	Τρίκαλα	75	20	5	5	61-25	+36	Α' εθνική
2.	Καβάλα	68	16	6	8	51-30	+21	Μπαράζ ανόδου
3.	Λαμία	65	13	9	8	48-40	+8
4.	Μακεδονικός	63	11	11	8	32-26	+6
5.	Εδεσσαϊκός	63	11	11	8	40-35	+5
6.	Καστοριά	63	12	9	9	27-27	0
7.	Νίκη Βόλου	62	11	10	9	40-33	+7
8.	Δόξα Δράμας	61	10	11	9	31-30	+1
9.	Αν. Γιαννιτσών	59	11	7	12	37-41	-4
10.	Άρης Πτολεμ.	58	7	14	9	30-33	-3
11.	Αλεξανδρούπολη	58	11	6	13	31-47	-16
12.	Απόλλων Καλ.	56	6	14	10	30-31	-1
13.	Κοζάνη	56	9	8	13	30-32	-2
14.	Λάρισα ¹	55	9	8	13	33-42	-9
15.	Ξάνθη	54	10	4	16	46-59	-13
16.	Νικηφόρος Φλ. ²	42	5	3	22	26-62	-36
¹Η Λάρισα έχει μία ήττα στα χαρτιά (-1 βαθμός).
²Ο Νικηφόρος Φλώρινας έχει μία ήττα στα χαρτιά (-1 βαθμός). Συγχωνεύτηκε με άλλες ομάδες της πόλης και την επόμενη χρονιά εμφανίστηκε ως Φλώρινα.
• Στις ισοβαθμίες υπολογίζεται η συνολική διαφορά τερμάτων, εκτός αν πρόκειται για την άνοδο οπότε και διεξάγονται αγώνες κατάταξης.

ΑΓΩΝΕΣ ΜΠΑΡΑΖ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΟΔΟ
Ανάμεσα στον 2^ο του Ν. ομίλου και τον 15^ο της Α' εθνικής	Πανελευσινιακός - ΟΦΗ	2-1, 0-3, 0-3
Ανάμεσα στον 2^ο του Β. ομίλου και τον 14^ο της Α' εθνικής	Πανσερραϊκός - Καβάλα	2-0, 0-0

Επιμέλεια πινάκων-στατιστικών: Δημήτρης Παντέλογλου

Ο βασιλιάς της Β' Εθνικής!

2011-02-14T20:45:00.000+02:00

Για αρκετά χρόνια ο Πανελευσινιακός θεωρούνταν δικαίως ο "βασιλιάς" της κατηγορίας, με πλούσια συμμετοχή στις περισσότερες διοργανώσεις της. Αυτή την ιστορική πορεία καταγράφει το ογκωδέστατο (650 σελίδων) βιβλίο-λεύκωμα με τίτλο "Η ιστορία του Πανελευσινιακού 1931-2005" (φωτό) που εξέδωσε το 2009 ο δήμος Ελευσίνας και επιμελήθηκε ομάδα συγγραφέων με επικεφαλής τον πρόεδρο των παλαιμάχων ποδοσφαιριστών της ομάδας Νικόλαο Αδάμ.

Ξεφυλλίζοντάς το, ο αναγνώστης-ρέκτης του αγνού ποδοσφαίρου κάποιων άλλων εποχών θα νοιώσει να ζωντανεύουν οι αναμνήσεις του, ενώ ο μελετητής του αθλήματος θα αποκτήσει μια σπάνια πηγή βιβλιογραφίας που θα ενισχύσει το έργο του.

Ιδιαίτερα επισημαίνεται η στατιστική παρακαταθήκη του βιβλίου, κάτι που αποδεικνύει το ενδιαφέρον των συντελεστών της έκδοσης να αποδώσουν ακέραιες τις συνθήκες, των γεγονότα και γενικά τα πεπραγμένα ενός συλλόγου με ισχυρή δράση και ακόμα ισχυρότερη επιρροή στο φίλαθλο κοινό της πέριφερείας του, ειδικά τον καιρό της αγωνιστικής του ακμής.

Το συνιστούμε ανεπιφύλακτα.

Ο κυρίαρχος της Στερεάς Ελλάδας!

2011-02-11T20:14:00.000+02:00

Ο Λεβαδειακός, το ποδοσφαιρικό καμάρι της Βοιωτίας δίνει έναν σκληρό αγώνα για την επάνοδό του στη Super League καθώς ήδη έχει ανακάμψει βαθμολογικά μετά το πολύ κακό του ξεκίνημα και διεκδικεί με πολλές πιθανότητες τη συμμετοχή του στα Play-Off ανόδου.

Επί τη ευκαιρία, σας παρουσιάζουμε το υπέροχο βιβλίο του παλαιού του ποδοσφαιριστή Χρήστου Ι. Νταντούμη, το οποίο συνέγραψε το 2006 με τίτλο "Λεβαδειακός, ο κυρίαρχος της Στερεάς Ελλάδας" και αποτελεί την πλήρη αποτύπωση της ιστορίας της δημοφιλούς ομάδας από τη στιγμή της ίδρυσής της, το 1961 (όταν δημιουργήθηκε ως συνέχεια της "Παλλεβαδειακής") έως και το 2005.

Ο συγγραφέας έχει περιλάβει στην ύλη του πονήματός του δεκάδες φωτογραφίες (με στιγμιότυπα αγώνων και ενδεκάδων) από το προσωπικό του αρχείο, που κάνουν την ανάγνωση ιδιαίτερα ελκυστική, ενώ παραθέτει πλήθος στατιστικών στοιχείων (αποτελέσματα, βαθμολογίες κ.λ.π.), συμβάλλοντας με τη σειρά του στην καταγραφή της αθλητικής ιστορίας του τόπου μας.

8η Περίοδος (1966-67)

2011-02-10T10:51:00.001+02:00

Ο τότε πανίσχυρος ΓΓΑ Αθλητισμού της χούντας Ασλανίδης (φωτό: http://retrosport.wordpress.com/)

Πριν την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος, το πολιτικό σκηνικό στη χώρα μας αλλάζει δραματικά, με τη δικτατορία των συνταγματαρχών να εφαρμόζει διάφορους επικίνδυνους πειραματισμούς αλλά και να προβαίνει σε αυθαιρεσίες (και) σε ποδοσφαιρικό επίπεδο.

Στον α΄ όμιλο (εκεί, όπου οι Πειραιώτες υπερτερούσαν και συμπλήρωναν τη σύνθεση ομάδες από την Δυτική Ελλάδα, την Πελοπόννησο και την Κρήτη) τον τίτλο πήρε ο Πανελευσινιακός (24 νίκες, 91 γκολ υπέρ) κατόπιν σκληρής μονομαχίας με τη δεύτερη Παναχαϊκή (ο Δαβουρλής πέτυχε 39 γκολ) και τον τρίτο ΟΦΗ (που σάρωσε σε ένα ματς με 9-1 τον Ολυμπιακό Πατρών), ενώ ο Παναιγιάλειος (από την Α’ Εθνική) έμεινε μόλις 11^ος.

Αλλά και η Νίκη Βόλου δεν τα κατάφερε στο β’ όμιλο (Αθηνών, Στερεάς, Θεσσαλίας και νήσων) και τερμάτισε στην 8^η θέση. Ο συντοπίτης της όμως Ολυμπιακός έπειτα από συγκλονιστική μονομαχία με το Διαγόρα Ρόδου (αμφότεροι είχαν πετύχει από 20 νίκες) πήρε τον πρώτο του τίτλο στην κατηγορία. Οι Βολιώτες στηρίχθηκαν τόσο στην αποτελεσματική τους άμυνα, όσο και τη δυνατή επίθεση (σάρωσαν σε ένα ματς 9-0 την Καρδίτσα). Σπουδαία ομάδα παρουσίασε και ο Φωστήρας που πέτυχε παραπάνω νίκες (22) και 87 γκολ (πρώτοι σκόρερ του ομίλου οι Χάντζος και Δεϊμέζης από 23 ο καθένας τους), αλλά έμεινε τρίτος.

Ικανοποιητική εμφάνιση πραγματοποίησαν τόσο ο Εργοτέλης (9^ος στον πρώτο όμιλο), όσο και οι Λεβαδειακός, Ροδιακός (11^ος και 14^ος στον δεύτερο όμιλο) που είχαν ανέβει από τα τοπικά.

Στον τρίτο όμιλο η Καβάλα κατέκτησε πανηγυρικά την πρωτιά, αλλά δεν διέθετε ανάλογη της τρομερής της άμυνας (που δέχθηκε μόνο 18 γκολ) επίθεση. Αυτό θα της στοίχιζε στο τέλος.

Η νεοεμφανιζόμενη ομάδα του ΑΓΣ Καστοριάς (μετά από συγχώνευση και στη θέση του Άρη Καστοριάς, που την προηγούμενη περίοδο είχε τερματίσει τρίτος) ήταν όγδοη με 15 ισοπαλίες, όσες και η δεύτερη στην τελική βαθμολογία Καλαμαριά. Ο πέμπτος της κατάταξης Μακεδονικός διέθετε στις τάξεις του τον κορυφαίο σκόρερ του ομίλου Γεωργιάδη (16 γκολ). Εδώ, όπου εντυπωσίασε ο ισχυρός Άρης Πτολεμαϊδας (συμμετείχε ανελλιπώς στην κατηγορία από το 1960) απογοήτευσαν οι νεοφώτιστοι Μέγας Αλέξανδρος Θεσσαλονίκης και Εθνικός Αλεξανδρούπολης.

Το τουρνουά μεταξύ των πρωταθλητριών ομάδων «έπνεε τα λοίσθια». Διεξήχθη όπως πάντα σε διπλές αναμετρήσεις αλλά και οι τρεις συμμετέχοντες ισοβάθμησαν. Έτσι αποφασίσθηκε να επαναληφθεί σε ουδέτερες έδρες, με τους Πανελευσινιακό και Ολυμπιακό Βόλου να αφήνουν εκτός Α’ Εθνικής την άτυχη Καβάλα.

Το νέο καθεστώς, εκτός των άλλων παρεμβάσεων, αποφάσισε να μειώσει σε δύο τους ομίλους, αφού σαν τρίτος όμιλος θα θεωρείτο πλέον η κυπριακή πρώτη κατηγορία, της οποίας ο πρωταθλητής θα έπαιρνε μέρος (κατόπιν συμφωνίας των δύο χωρών) στην ελληνική Α’ Εθνική. Το άσχημο είναι ότι πολλές από τις ομάδες που υποβιβάσθηκαν τότε, δεν ξαναγύρισαν ποτέ στην κατηγορία.

Εκείνο το χρόνο έπαιξαν μεταξύ πολλών αστεριών, οι Θανάσης Λουκανίδης και Αντώνης Δερμάτης (στο Αίγιο), Ανδρέας Μιχαλόπουλος (στην Παναχαϊκή), Γιώργος Βασιλόπουλος (στο Περιστέρι), Ηλίας Χατζηελευθερίου (στη Δόξα Δράμας), Τσικιτζέλας (στην Ελευσίνα), Δημ. Παπαδόπουλος (στον Εργοτέλη), Γιάννης Πιλάβης (στον Αίαντα), Αναγνωστάκης (στα Χανιά), Μίμης Σπετζόπουλος (στον Απόλλωνα Καλαμάτας), Λάζος (Μέγας Αλέξανδρος Θεσσαλονίκης), Παύλος Γρηγοριάδης (Ελευσίνα), Θόδωρος Σαλαπασίδης (στην Καλαμαριά), Καρδιακίδης (Καμίνια), Κουκλάκης και Βαλαχάς (στη Νίκη Βόλου), Αχ. Σαββίδης (Κιλκίς), Παγκαρλιώτας και Λέλης (στη Λάρισα), Δαπόντας (στα Χανιά).

Αρκετοί από τους παραπάνω, τότε «ανέτειλαν». Από όσους συνέχιζαν, ένα όνομα ξεχωρίζει: Εκείνο του μετέπειτα συνθέτη και τραγουδιστή, πασίγνωστου από τις επιτυχίες του κατά τη δεκαετία του ’70, Γιώργου Κοινούση (που έπαιξε τότε στον Αργοναύτη).

Κι ακόμα, εμφανίσθηκαν στην κατηγορία οι Τουμπέλης (Ατρομήτου Αθηνών), Μαράντος (Λεβαδειακού), Φωτεινός (Νικηφόρος), Γ. Κούκας (Καλογρέζα), Κατάνιας (Φωστήρας), Ρόγκας (Εύριπος), Μιχαηλίδης (Ατρόμητος Καμινίων), Ορφανίδης (Ιωνικός), Σαββίδης, Στεργίου και Ξανθάκης (Αίγιο), Γ. Σακελλαρίου και Σκούφος (Εθνικός Αστέρας), Κασαπλέρης και Λεφάκης (Νίκη), Σ. Καλλιοτζής (Ολ. Βόλου), Παπαγιάννης (Δόξα), Φιλίππου και Τ. Ραπτόπουλος (Καλαμαριά), Λεπτίδης (Εθνικός Αλεξ.), Ξανθάκης (Αίγιο).

Μηδενισμοί: Έξι επεβλήθησαν στον Ολυμπιακό Πατρών, τέσσερις στον Αβέρωφ (που πριν τη λήξη της περιόδου μετονομάσθηκε σε Μπιζάνι), τέσσερις στην Καλογρέζα (που την κυνήγησαν λυσσωδώς και ουσιαστικά τη διέλυσαν τότε οι χουντικοί) και τρεις στο Δωριέα.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ

Παρελθόν και παρόν της κατηγορίας!

2011-02-09T15:05:00.000+02:00

Οπαδοί της Χαλκίδας (Από "Εύβοια Σπορ" και http://www.chalkidafans.tk/)

Η Β’ Εθνική αποτέλεσε (και συνεχίζει να αποτελεί) τον κύριο τροφοδότη της μεγάλης κατηγορίας σε έμψυχο δυναμικό, καθώς πάρα πολλοί από τους πρωταγωνιστές του ελληνικού ποδοσφαίρου ξεκίνησαν την καριέρα τους σε αυτήν, για να αναδειχθούν στη συνέχεια σε «αστέρες» της Α’ Εθνικής.

Καθώς τα κοινωνικά και αθλητικά ήθη μεταβάλλονταν με το πέρασμα του χρόνου, μεγάλες αλλαγές λάμβαναν χώρα και στο ποδόσφαιρό μας, που ένας από τους βασικότερους «καθρέπτες» του ήταν η ιστορική Β’ Εθνική, χαμένη παλαιότερα από τα φώτα της δημοσιότητας και στη σκιά της Α’ Εθνικής κατηγορίας.

Με το δικό της ωστόσο ιδιαίτερο χρώμα, πιο πρωτόγονο αλλά και πιο συναρπαστικό.

Τότε, που οι κερκίδες των «ξερών» γηπέδων (φωτό) σε Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη και επαρχία αναστέναζαν σφύζοντας από παλμό, με τους φανατικούς να δίνουν τις δικές τους μάχες, ενώ στους αγωνιστικούς χώρους συνέβαιναν συχνά σημεία και τέρατα!

Τα επεισόδια σε βάρος των φιλοξενουμένων παικτών, παραγόντων, προπονητών, φιλάθλων αλλά και των διαιτητών, όπως και οι απόπειρες δωροδοκίας (επιτυχημένες ή όχι) βρίσκονταν στην ημερήσια διάταξη. Θα λέγαμε μάλιστα ότι αποτελούσαν σήματα-κατατεθέντα σε όλη εκείνη τη μακρόχρονη πορεία που έδειχνε να περνάει από σαράντα κύματα έως ότου η κατάσταση ομαλοποιηθεί σχετικά, εκεί κάπου στα τέλη της δεκαετίας του ’80.

Όλα αυτά βεβαίως (πλην κραυγαλέων εξαιρέσεων) ανήκουν πια στο παρελθόν.

Σήμερα η φυσιογνωμία της κατηγορίας προσομοιάζει με εκείνη της Α’ Εθνικής, καθώς οι συνθήκες διεξαγωγής έχουν σαφέστατα βελτιωθεί, ενώ η μεγάλη δημοσιότητα και η πλήρης κάλυψη των συναντήσεων από τηλεοπτικά και ηλεκτρονικά μέσα αφαίρεσε και τις ελάχιστες πιθανότητες παρεκτροπών ή ατιμωρησίας που επικρατούσαν παλιά.

Πιστός φίλος του δεύτερου τη τάξει επαγγελματικού μας πρωταθλήματος από τα μαθητικά μου χρόνια, σας παρουσιάζω το παρόν πόνημα με την καταγραφή της διοργάνωσης έως και το τέλος του προηγούμενου αιώνα.

Ελπίζω έτσι να προσφέρω μια μικρή παρακαταθήκη για τον ιστορικό μελετητή του μέλλοντος που θα θελήσει να σκύψει πάνω από μια ποδοσφαιρική περιπέτεια τόσο ξεχασμένη, αλλά και τόσο ενδιαφέρουσα.

7η Περίοδος (1965-66)

2011-02-08T15:18:00.000+02:00

Ο Σάκης Κουβάς (δεξιά)

Η Β’ Εθνική έχει τώρα τρεις ομίλους των 16 ομάδων, σε μία πρώτη προσπάθεια αποσυμφόρησης. Θα πρέπει να σημειώσουμε εδώ, ότι για διάφορους λόγους η συμμετοχή κάποιων συλλόγων αποκλείσθηκε και οι ομάδες αυτές μεταφέρθηκαν στη «Γ’ Εθνική», μια νέα ενδιάμεση κατηγορία που αποφάσισε να δημιουργήσει η Ε.Π.Ο.

Στον πρώτο όμιλο της Β΄ Εθνικής ο Φωστήρας (που ήταν το φαβορί) πήρε αρχικά την πρωτοπορία αλλά ο ΟΦΗ (που ευνοήθηκε από το πρόγραμμα) την έβδομη μέρα τον συνέτριψε με 3-0 και στο τέλος με σχετική ευκολία στέφθηκε πρωταθλητής με προπονητή το Βαγγέλη Χέλμη για πρώτη φορά στα χρονικά (17 νίκες, 3 ήττες). Όμως τελικά δεν τα κατάφερε να φθάσει στην Α΄ Εθνική, αφού απέτυχε στα μπαράζ που ακολούθησαν.

Στο β’ όμιλο ο ισχυρότατος Βύζας (19 νίκες, 69 γκολ) ξαναπήρε τον τίτλο (παρά την αξιοσημείωτη παρουσία των Διαγόρα, Πανελευσινιακού και Λάρισας) και αυτή τη φορά πέτυχε το στόχο της ανόδου στη μεγάλη κατηγορία, όπως και η θριαμβεύτρια του τρίτου ομίλου Βέροια (18 νίκες, 17 τέρματα παθητικό) η οποία κατατρόπωσε τον Απόλλωνα Καλαμαριάς και τη Δόξα Δράμας, που προέρχονταν από το μεγάλο πρωτάθλημα και είχαν τοποθετηθεί αντίπαλοί της.

Για τελευταία χρονιά η κατηγορία της Β’ Εθνικής θα αποτελούσε μια δεξαμενή συγκέντρωσης πολλών νέων ομάδων οι οποίες ανέβαιναν από τα τοπικά πρωταθλήματα όλης της χώρας. Πραγματοποιούν λοιπόν το ντεμπούτο τους τότε ο Παναργειακός (που ωστόσο ήταν ήδη πανελλήνια γνωστός από τη συμμετοχή του σε τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδας το 1957), ο Εθνικός Αστέρας (η θρυλική ομάδα της «αριστερομάνας» Καισαριανής), το Χαλάνδρι, ο προπάτορας του ΠΑΣ Γιάννενα Α.Ο. Ιωαννίνων, ο Ολυμπιακός Πατρών (ο οποίος είχε παίξει και στην πρώτη ανεπίσημη τριετία) που αργότερα θα συγχωνευθεί για να προκύψει ο Α.Ο. (και μεταγενέστερα Α.Π.Σ.) Πατρών και η Α.Ε. Χανίων. Νέα σωματεία ήταν επίσης ο Α.Ο. Καβάλας (καθώς ενώθηκαν ΑΕΚ, Φίλιπποι και Ηρακλής για τη γέννηση μιας ομάδας που θα έγραφε ιστορία στη Β’ Εθνική), ο δημοφιλής Ιωνικός (από Α.Ε. Νικαίας και Άρη), ενώ αντιθέτως δεν εμφανίσθηκαν για συμμετοχή οι Θερμαϊκός, Φοίνικας Πολίχνης και Ελπίδα Δράμας.

Η χρονιά εκείνη έχει την ιδιαιτερότητα πως κανένας σύλλογος δεν υποβιβάσθηκε.

Κι αυτό γιατί προβλεπόταν μια μικρή αύξηση του αριθμού των ομάδων, καθώς παράλληλα με τη Β’ Εθνική εξελίχθηκε και το νέο πρωτάθλημα που προαναφέραμε (μεταξύ των πολλών πρωταθλητών από τις τοπικές Ενώσεις) σε 5 ομίλους, το οποίο η Ε.Π.Ο. ονόμασε επισήμως «Γ’ Εθνική» και θα ανεδείκνυε ισάριθμα σωματεία για πρόκριση στη Β’ Εθνική της επόμενης περιόδου.

Ήταν μια απαραίτητη καινοτομία, που θα μονιμοποιούνταν έκτοτε και θα εξελισσόταν σε κανονικό πρωτάθλημα, το Εθνικό Ερασιτεχνικό, από τη σεζόν 1977-78.

Έπαιζαν τότε στη Β’ Εθνική οι διεθνείς Δημήτρης (Μίμης) Θεοφάνης (στην Παναχαϊκή), Κώστας Ελευθεράκης (στο Φωστήρα), Βασίλης Στραβοπόδης (στον Ολυμπιακό Πατρών), Αχιλλέας Ασλανίδης (στην Καλαμαριά), καθώς και οι Σωτ. Αγγελόπουλος (Παναρκαδικός), Σάββας Παπάζογλου (Ολυμπ. Χαλκίδος), Σταμάτης Βουρδαμής και Δημ. Γράφας (Εθνικός Αστέρας), Κυριάκος Καλκιτανίδης και Νίκος Τζουνάκος (Ατρόμητος Αθηνών), ο συγχωρεμένος Δημ. Δημητρίου (Χαλάνδρι), Ε. Μπαλόπουλος (Βύζα), Κρομμύδας (Αναγέννηση Καρδίτσας), Μυταριώτης (Καλαμαριά), Τακτικός (ΟΦΗ), Μπαρμπαλέξης (Καβάλα), Γ. Τσουλουκίδης (Άρη Καστοριάς), Αλευράκης και Εμ. Τσαγκαράκης (Χανιά).

Ακόμη, οι Τσουρλίδας, Τσιούρης και Βάσιος (Α.Ο. Ιωαννίνων), Κοκκωνίδης, Οδ. Παπαδόπουλος, Αβραμίδης, Αλεξανδρίδης, Τραυλός και Νιφαδόπουλος (Καλαμαριά), Ασημακόπουλος και Παναγόπουλος (Απόλλων Καλαμάτας), Κουτσούκος (Δωριέας), Τσακίρογλου (ΟΦΗ), Τσουκνίδας και Δ. Δημόπουλος (Βόλος), Μ. Παπαδόπουλος (Έδεσσα), Μπαλωτής και Κόκορης (Δόξα Δράμας), Καπανδρίτης και Αυγερινόπουλος (Παναχαϊκή), Καραβασίλης (Ορχομενός), Σέρφας (Άργος), Π. Δαλαμπέκης (ΑΕ Μυτιλήνης), Παπασωτηρίου και Κρυστάλλης (Αίας Σαλαμίνας), Νάτσης (Φωστήρας), Παπαφωτίου (Βέροια), Ταραντζόπουλος και Σ. Σολάκης (Νικηφόρος Φλώρινας), Θεοδωρίδης (Άρης Πτολεμαϊδας), Μ. Καλλιοτζής (Ασπίδα Ξ.) και Μουτίδης (Άρης Καστοριάς).

Πρώτοι σκόρερ ανεδείχθησαν ο Ιωαννίδης (της Καλογρέζας) στον πρώτο όμιλο (με 23 γκολ), ο Κουβάς (του Βύζαντα, στη φωτό) για δεύτερο συνεχόμενο χρόνο στο β’ όμιλο (26 γκολ) και ο Πασχαλίδης του Ολυμπιακού Βόλου που σκόραρε 14 φορές στο γ’ όμιλο.

Σαν αποτελέσματα, ξεχωρίζουν το 10-0 του Ευρίπου επί του Δωριέα και το 9-1 του Βύζα επί του Ορχομενού (και τα δύο στο β’ όμιλο), ενώ επτά φορές μηδενίσθηκε στον α’ όμιλο ο Παναρκαδικός.

Λεωφόρος 1983: Το μπαράζ της αγωνίας!

2011-02-07T13:45:00.000+02:00

Ο Μέγας ισοφαρίζει σε 2-2 (από http://aiolikosmytilinis.blogspot.com/)

Το καλοκαίρι του 1983 έγινε ξεκαθάρισμα στους δυο ομίλους της Β' Εθνικής, ενόψει της ενοποίησης της κατηγορίας που είχε προαποφασίσει η ΕΠΟ. Το σενάριο της αγωνίας προέβλεπε παραμονή για τους 2ο-8ο σε Νότο και Βορρά και υποβιβασμό στη νεότευκτη Γ' Εθνική για τους υπόλοιπους. Μεταξύ μάλιστα των δυο ομάδων που θα καταλάμβαναν την 9η θέση θα δινόταν αγώνας μπαράζ ο οποίος τελικά ορίστηκε στο γήπεδο του ΠΑΟ.

Στο Νότιο όμιλο είχαμε ισοβαθμία μεταξύ του Πανελευσινιακού και του Αιολικού. Η ομάδα της Μυτιλήνης προερχόταν από το ερασιτεχνικό πρωτάθλημα και είχε πραγματοποιήσει σπουδαία πορεία. Στις τάξεις της βρισκόταν ο φέρελπις σέντερ φορ Γιάννης Μανούσος, ενώ την εστία της υπεράσπιζε ο έμπειρος Ζαφείρης Κάκκαρης. Προπονητής-παίκτης ήταν ο Γιάννης Βαμβαράπης. Στον αντίποδα, η Ελευσίνα διέθετε την πείρα των Τσικιτζέλα, Σαϊπά και το ταλέντο του αναδυόμενου Νίκου Γκουλή.

Στις 17 Ιουλίου του 1983, ημέρα Κυριακή, οι δυο ομάδες έλυσαν τις διαφορές τους στο γήπεδο της Νέας Ευκαρπίας, όπου οι Μυτιληνιοί θριάμβευσαν με 3-0 (15' κεφαλιά Μανούσος, 44΄Καλαμιδιώτης, 79' Αραμπατζής), πραγματοποιώντας έτσι το πρώτο βήμα για την παραμονή τους.

Αιολικός: Κάκκαρης, Αραμπατζής, Μέγας, Πιττός, Καραμιχαηλίδης, Σπάρταλης (63' Αμπελικιώτης), Φωταρέλης, Μανούσος (65' Μωραΐτης), Καλαμιδιώτης, Κροτσίδας, Βαμβαράπης.
Πανελευσινιακός: Φιλιππής, Αδάμ, Κουβίδης, Μαρής (63' Σπύρου), Τσικιτζέλας, Σαϊπάς (75' Χριστοδούλου), Κάπουας, Ματθαίου, Κουλουμάσης, Γκουλής, Μπάρκογλου.

Τρεις μέρες αργότερα, στο γήπεδο του ΠΑΟ, μπροστά σε 25.000 θεατές (!) και υπό αφόρητο καύσωνα (36 βαθμοί Κελσίου) παίχθηκε η δεύτερη και τελευταία πράξη του δράματος. Αντίπαλος του Αιολικού ήταν η ομάδα της Νίκης Βόλου, με πλούσια ιστορία στην Α' Εθνική από παλαιότερα. Στο πλευρό του Αιολικού είχαν σπεύσει να βρεθούν τόσο οι νησιώτες κάτοικοι της πρωτεύουσας, όσο και πολλοί φίλαθλοι που ταξίδεψαν από τη Μυτιλήνη. Στην αθλητική εφημερίδα "ΦΩΣ των Σπορ" αναφέρεται σχετικά:

«....Όλη η Μυτιλήνη, στη κυριολεξία μετακομίζει στην Αθήνα, σήμερα, για το παιχνίδι μπαράζ με τη Νίκη Βόλου. Για χθες και σήμερα, είχαν προγραμματιστεί 10 πτήσεις για την Αθήνα, με Boeing 737, στις οποίες όλες οι θέσεις είναι κλεισμένες από φιλάθλους του δημοφιλούς Αιολικού. Επίσης, φίλαθλοι καταφθάνουν στην Αθήνα με πλοία που έχουν δρομολογηθεί ειδικά...Φυσικά, κοντά στους παίκτες θα είναι και οι φίλαθλοι του Αιολικού που μένουν μόνιμα στην Αθήνα....»

Ας δούμε όμως πως περιγράφουν τα γεγονότα οι υπέυθυνοι της ιστοσελίδας http://www.aiolikos-fans.gr/

"Το τέλος του πρωταθλήματος θα βρει τον ΑΙΟΛΙΚΟ στην 9η θέση αλλά λόγω δημιουργίας της Γ΄ Εθνικής και συρρίκνωσης της Β΄ Εθνικής σε ένα όμιλο, ο ΑΙΟΛΙΚΟΣ θα διεκδικήσει την παραμονή του σε αγώνες μπαράζ...πρώτα με την Ελευσίνα (με την οποία είχε ισοβαθμήσει) στο γήπεδο της Νέας Ευκαρπίας, την οποία νίκησε με 3-0 και στη συνέχεια με την 9η του Βορείου Ομίλου τη Νίκη Βόλου.....ένα μπαράζ που έμεινε στην ιστορία και χαραγμένο για πάντα στη μνήμη των 15.000 Μυτιληνιών που κατέκλυσαν τη λεωφόρο Αλεξάνδρας στις 19 Ιουλίου 1983...Ο ΑΙΟΛΙΚΟΣ και ο λαός που τον ακολούθησε στο «καμίνι» της Λεωφόρου (το παιχνίδι έγινε με 36 βαθμούς θερμοκρασία...!) δεν είχαν να αντιμετωπίσουν μόνο τη Νίκη Βόλου και 3-4 χιλιάδες φιλάθλους της, αλλά και το παρασκήνιο....Όταν στο 29΄ η ομάδα έμεινε με 10 παίχτες ύστερα από αποβολή του στυλοβάτη και αρχηγού της ομάδας Β. Κροτσίδα και στο 42΄ με 9 (!), ύστερα από φονικό κλάδεμα στο Γ. Μανούσο, χωρίς καν παρατήρηση στον αμυντικό της Νίκης Β. από το διαιτητή, τότε ίσως κάποιος να σκεφτόταν ότι «κάποιοι» θα ήθελα τον ΑΙΟΛΙΚΟ στη Γ΄ Εθνική....και σίγουρα ένα πολύ χαμηλότερο κόστος μεταγραφής για ένα χτυπημένο Μανούσο...... Η κανονική διάρκεια του αγώνα αλλά και η παράταση βρίσκει τον ΑΙΟΛΙΚΟ ισόπαλο 2-2 με τη Νίκη Β. Στα πέναλτι ο ΑΙΟΛΙΚΟΣ θα είναι απλά άτυχος.....
"
Ο Αιολικός ξεκίνησε εντυπωσιακά (με τους ίδιους ένδεκα που είχαν αγωνιστεί κατά της Ελευσίνας) και στο 4ο λεπτό κερδίζει πέναλτι σε χέρι του Παναγιωτόπουλου, το οποίο ωστόσο αμφισβήτησαν οι παίκτες της Νίκης. Ο Μανούσος έξυπνα, πλάσαρε τον τερματοφύλακα Γιάννη Χατζή και άνοιξε το σκορ. Στο 29ο λεπτό όμως, ο Μανούσος δέχεται αντιαθλητικό χτύπημα και πάνω στις διαμαρτυρίες που ακολουθούν αποβάλλεται από το διαιτητή Κουναλάκη με δεύτερη κίτρινη κάρτα ο Κροτσίδας.

Δυο λεπτά αργότερα, ο Ζαγκαβιέρος ισοφαρίζει (1-1). Στο 42ο λεπτό ο Μανούσος "κλαδεύεται" εκ νέου από αμυντικό της Νίκης, δεν υποδεικνύεται η παράβαση και στη συνέχεια ο Γίδαρος γράφει το 2-1.

Το δεύτερο ημίχρονο είναι εξίσου δραματικό. Εκμεταλλευόμενοι την αριθμητική τους υπεροπλία οι Βολιώτες αναλαμβάνουν κάποια πρωτοβουλία, ωστόσο η φυσική κατάσταση των ποδοσφαιριστών του Αιολικού είναι υπέρτερη και στο 71 ο Κατσικάς αποκρούει προ της εστίας με το χέρι την κεφαλιά του Καλαμιδιώτη. Το νέο πέναλτι αναλαμβάνει να κτυπήσει ο Μέγας, ο οποίος γράφει έτσι το 2-2.

Το ματς οδηγείται στην παράταση. Στο 115΄αποχωρεί τραυματισμένος και ο Μέγας, με αποτέλεσμα ο Αιολικός να μείνει με εννέα παίκτες στον αγωνιστικό χώρο.
Στα τελευταία λεπτά ο Ζαφείρης Κάκκαρης δείχνει τη μεγάλη του κλάση αποσοβόντας δυο βέβαια τέρματα και έτσι φτάνουμε στη ψυχοφθόρα διαδικασία των πέναλτι. Εκεί, πιο τυχεροί, οι της Νίκης θα επικρατήσουν με 3-2 και θα παραμείνουν στην κατηγορία.

Η σειρά εκτέλεσης: Γίδαρος 1-0, Καλαμιδιώτης άουτ, Κατσικάς άουτ, Κατσιάνος 1-1, Ράμμος 2-1, Καραμιχαηλίδης 2-2, Κατιανός 3-2, Πιττός δοκάρι, Δουζένης απέκρουσε ο Κάκκαρης και Αραμπατζής απέκρουσε ο Χατζής.
Για τον Αιολικό είχαν αγωνισθεί σαν αλλαγές ο Κατσιάνος αντί του Μανούσου στο 46' και ο Ματζουράνης αντί του Σπάρταλη στο 60'.
Η σύνθεση της Νίκης Βόλου: Χατζής, Ράμμος, Παναγιωτόπουλος, Τσόγκας, Γίδαρος, Φλάμος (89' Αστεριάδης), Ζαγκαβιέρος (69' Τερλέκας), Στέκας, Κατσικάς, Δουζένης, Κατιάνος.

Ο ΟΦΗ στο κατώφλι της Α' Εθνικής

2011-02-04T15:58:00.003+02:00

ΟΦΗ 1968

Από τον πολύ ενδιαφέροντα επίσημο ιστότοπο της ΠΑΕ ΟΦΗ (http://www.ofi.gr/), παραθέτουμε χρήσιμα ιστορικά στοιχεία για τις αρχικές απόπειρες διάκρισης της ομάδας στη Β' Εθνική κατηγορία.

"Mέχρι το 1956, κάπου 30 χρόνια μετά την ίδρυση του, η δραστηριότητα του OΦH περιοριζόταν στο τοπικό πρωτάθλημα της A κατηγορίας Hρακλείου (EΠΣH), γιατί δεν είχε κατορθώσει να προκριθεί στην τελική φάση των προκρικατικών που θα του επέτρεπαν να διεκδικήσει την συμμετοχή του στο Eθνικό Πρωτάθλημα. Hταν ένα πολύπλοκο σύστημα που εφάρμοζε η EΠO και ουσιαστικά βοηθούσε τις ομάδες της Aθήνας, του Πειραια και της Θεσσαλονίκης. Oι πρωταθλήτριες ομάδες της Eλληνικής επαρχίας έπρεπε να δώσουν κι άλλους αγώνες μπαράζ για να πάρουν το εισιτήριο για την τελική φάση. Tα πράγματα άλλαξαν την σεζόν 1955-1956. Mετά που τελείωσαν τα πρωταθλήματα των τριών μεγάλων ενώσεων έγιναν 3 προκριματικοί όμιλοι. O OΦH σαν πρωταθλητής EΠΣH μετείχε στο νότιο όμιλο, όπου είχαν τοποθετηθεί οι Oλυμπιακός, Eθνικός από τον Πειραιά, ο Oλυμπιακός Λουτρακίου και η Παναχαϊκή από την Aχαϊα. O OΦH δεν πέτυχε τίποτε το αξιόλογο σ' αυτούς τους αγώνες.

ΠEPIOΔOΣ - ΓEΓONOΣ

1956-1957 Σαν πρωταθλητής EΠΣH πάλι συμμετείχε σε νέους αγώνες πάλι με αντιπάλους τους Παναργειακό, Παναχαίκή, Oλυμπιακό Xαλκίδας και πήρε την τρίτη θέση στην τελική κατάταξη.

Ότι δεν είχε πετύχει έως τότε το σημείωσε την περίοδο 1957-1958. Mε αντιπάλους τους Παναυπλιακό, Παναχαϊκή, Oλυμπιακό Xαλ. ο OΦH ήλθε πρώτος και συμμετείχε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της A κατηγορίας όπου τερμάτησε 12ος με 28 β.

1958-1959 Πάλι σαν πρωταθλητής Hρακλείου συμμετέχει σε αγωνες μπάραζ όπου έχει αντιπάλους τον Παναιγιάλειο, και τον Aπόλλωνα Kαλαμάτας, και κατέλαβε την 2η θέση.

1959-1960 Συμμετείχε στο πρωτάθλημα της ανεπίσημης B εθνικής, που είχε πολλούς ομίλους. O OΦH είχε ενταχθεί τότε στον νότιο όμιλο καταλαμβάνοντας την 5η θέση .

1960-1961 Tοποθετήθηκε στον A όμιλο της B εθνική ς και κατέλαβε την 4η θέση.

1961-1962 'Hταν στον Γ όμιλο του νότιου τομέα της B εθνικής. Hλθε πρώτος. Mετά ακολούθησαν 8 αγώνες μπαράζ όπου δεν κατάφερε να πάρει το εισιτήριο για την πολυπόθητη άνοδο στην A εθνική.

1963 Πάντα στην B εθνική κατέλαβε την ένατη θέση με 32 β.

1964 Συμμετείχε στον όμιλο του Πειραιά ( B όμιλο) και κατέλαβε την τρίτη θέση συγκεντρώνοντας 41 β.

1965 Πάλι στον B όμιλο της B εθνικής και καταλαμβάνει την 5η θέση με 39 β. ..."

6η Περίοδος (1964-65)

2011-02-03T13:54:00.000+02:00

Τουρνουά ανόδου (γήπεδο Αιγάλεω)

Τη χρονιά αυτή παρουσιάστηκαν ευχάριστες εκπλήξεις. Πρώτη από όλες ήταν η Κόρινθος, το «παιδί» από τη συγχώνευση (που αποτελούσε τότε συχνό φαινόμενο) του Παγκορινθιακού (που ωστόσο διατηρήθηκε σαν ομάδα) με τον Άρη Κορίνθου, ο οποίος ήταν ο κύριος τροφοδότης του νέου συλλόγου σε έμψυχο δυναμικό.
Νέες δυναμικές παρουσίες αποτέλεσαν τόσο ο Πανσερραϊκός (από την ένωση Ηρακλή Σερρών και Απόλλωνα), όσο και η Α.Ε. Λάρισας, με προπονητή το Γιουγκοσλάβο Αλέξι Πέτροβιτς και επίλεκτους παίκτες από τον Ηρακλή, το Λαρισαϊκό και τον Απόλλωνα Λάρισας.
«Γεννήθηκαν» τότε και οι Ατρόμητος Σερρών, Α.Σ. Λαμία (από την ένωση των ομάδων της πόλης), ενώ «ξεμύτισαν» στην κατηγορία για πρώτη φορά ο Αιολικός Μυτιλήνης (που παρουσίασε το μετέπειτα διεθνή αμυντικό του ΠΑΟ Χάρη Γραμμό) και ο Κιλκισιακός, του οποίου ο κυνηγός Κεραμιδάς πέτυχε όλα τα γκολ στη νίκη 7-0 επί του Ατρομήτου Σερρών.
Προϊόν συγχώνευσης ήταν ακόμη ο «Όμιλος-Τρίπολη», ο οποίος τιμωρήθηκε με 3 μηδενισμούς και τερμάτισε έχοντας δεχθεί ακριβώς 100 γκολ!
Οι όμιλοι περιέχουν από 16 (ο πρώτος, ο τρίτος και ο τέταρτος) έως 17 ομάδες (ο δεύτερος).
Στον πρώτο, το Αιγάλεω (που ήρθε τότε «φουριόζο» από την Α’ Εθνική και βιαστικά θα ξαναγύριζε για μια σπουδαία δεκαετία) πήρε σχετικά άνετα τον τίτλο (19 νίκες, 7 ισοπαλίες, 4 ήττες) βασιζόμενο στην εξαιρετική του άμυνα (όπου οι σπουδαίοι Π. Ντουντούμης, Στ. Μακρής και Ν. Τσιαμπουρής ήσαν νεοεμφανιζόμενοι) και υπερισχύοντας της Παναχαϊκής, του Φωστήρα και του Παναιτωλικού.
«Σούπερ» εμφάνιση για νεοφώτιστο σύλλογο έκανε τότε ο ΠΑΟ Καλογρέζας που ανέδειξε τον Απόστολο Πανάκη (ο οποίος τότε σκόραρε 32 φορές).

Ο ΟΦΗ με τον περίφημο Βουζουνεράκη ξεκίνησε δυνατά στο β’όμιλο, όπου οκτώ πειραϊκές ομάδες (Βύζας, Πανελευσινιακός, Ατρόμητος, Α.Ε. Νικαίας, Αργοναύτης, Άρης, Δόξα και Χαλκηδόνα) έδιναν χρώμα…λιμανιού. Ακόμη και όταν έχασε την πρωτοκαθεδρία στη βαθμολογία καταδίωξε για μεγάλο διάστημα τον Βύζαντα που είχε οδηγό τον Κουβά (ο οποίος πέτυχε τα 27 από τα 77 συνολικά γκολ της ομάδας του) και πήρε τον τίτλο (21 νίκες, 2 ήττες).
Δεύτερη όμως ήταν τελικά η Κόρινθος (στην οποία αγωνίσθηκε εκείνη την περίοδο ο παλαιός άσσος του Αιγάλεω και της ΑΕΚ Γιάννης Μαρδίτσης, κλείνοντας τη μεγάλη καριέρα του).
Στον τρίτο όμιλο είχαμε άνετη επικράτηση του Πανσερραϊκού με 21 νίκες και 79 τέρματα στο ενεργητικό του, ενώ η τέταρτη Ασπίδα Ξάνθης διέθετε στις τάξεις της τον πρώτο σκόρερ του ομίλου Χατζηαντωνίου (20 γκολ).
Στον τέταρτο όμιλο ήταν παρόμοια η κατάσταση, με τον Εδεσσαϊκό (73 βαθμοί) να χρίζεται άνετα πρωταθλητής, παρότι μηδενίσθηκε στο τοπικό ντέρμπι με τη Νάουσα, όπως και η αντίπαλός του. Απέτυχε εδώ να πρωταγωνιστήσει ο Ολυμπιακός Χαλκίδας (που την προηγούμενη χρονιά έπαιζε στην Α’ Εθνική), αφού τερμάτισε στην έβδομη θέση, ενώ πρώτος σκόρερ βγήκε ο Καρανικόλας (της Λαμίας), με 25 τέρματα.

Έπαιξαν τότε στη Β’ Εθνική οι αείμνηστοι Κώστας Δαβουρλής και Θέμης Ρήγας (στην αγαπημένη τους Παναχαϊκή), οι Δρόσος και Καρτερουλιώτης (στην ίδια ομάδα) ο νεαρός Αντώνης Αντωνιάδης (στο ξεκίνημά του στην Ασπίδα Ξάνθης) ο Μίμης Μπενάρδος (στον Ολυμ. Χαλκίδας), ο Δημήτρης Παρίδης (στην ΑΕΚ Καβάλας), οι Εξωμανίδης, Τ. Μαρκόπουλος, Θεόδωρος (Λάκης) Μαραμενίδης, Αναστ. Καραβοκυράκος, Ζαχ. Λυκουρίνος και Β. Μητρόπουλος (στο Αιγάλεω), ο Μ. Σεϊταρίδης και ο Ν. Σιμιτζής (στον Ολ. Χαλκίδας), ο Ν. Μαλάκος (στον Ολ. Βόλου), ο Στ. Χασεκίδης (στη Νάουσα), οι Σούλης Παππάς και Τοκπασίδης (στον Εύριπο), οι Τάκης Σπετσέρης, Σουρούνης και Σκριβάνος (στο Βύζαντα), ο Τσιριμιάγκος (στον Ατρόμητο Αθηνών), οι Τραχανάς και Ντάνος (στη Λαμία), ο Στεφανος Γαϊτάνος (στη Βέροια), οι Ιωαννίδης και Γιακουμής (Καλογρέζα), οι Δ. Δημτσούδης, Βόλτσος και Γρ. Νεοφυτίδης (στα Γιαννιτσά), Τυριακίδης (στην Έδεσσα), Νεοχωρίτης (Ασπίδα), Τσοπλάκης (Μελιτέας), Τσιλιγγιρίδης (Ξάνθη), Αραπίνης (Καμίνια), Κανναβάς (Ελευσίνα), Μπαρτζής (Παγκορινθιακός), Νεοφύτου (Διαγόρας), Ανθρωπέλος (Σαφράμπολη), Κίτρας (Λεβαδειακός), Γ. Ανυφαντάκης (Ρεθυμνιακός), Προύσαλης (Φοίνιξ Πολίχνης), Τσιντάλης (Κιλκίς), Κ. Κεφαλίδης και Σβήρκου (Βέροιας), Νίκου (Άρτας), Πλακιάς (Αν. Καρδίτσας), Παπαμέτης (Παναιτωλικού), οι Μ. Καρνής και Σκανδαλάκης (Εργοτέλη) και ο ικανότατος σκόρερ Λεβαντής (του Άρη Χίου) που τελικά αφού πέρασε από πολλές ομάδες παρέμεινε, για χρόνια, αρχισκόρερ της Β΄ Εθνικής με 128 γκόλ. Επίσης, τότε πρωτόπαιξε και ο Δημ. Τσιβγούλης (στο Περιστέρι).

Θυμίζουμε και τα σκορ-«μαμούθ» της χρονιάς: Θύελλα Πατρών-Αστέρας Τρίπολης 11-0, Αβέρωφ-Καλογρέζα 6-5, Φωστήρας-Αστέρας Τρίπολης 7-3 (α’ ομίλου), Βύζας-Ρεθυμνιακός 8-2, ΑΕ Χίου-Τάλως 9-2, ΑΕ Νικαίας-Χαλκηδόνα 9-1 (β’ ομίλου), Φοίνιξ Πολίχνης-Νιγρίτα 9-2 (γ’ ομίλου), Αναγέννηση Γιαννιτσών-Απόλλων Λάρισας 8-2, Λαμία-Απόλλων Λάρισας 9-2, Ολυμπιακός Χαλκίδας-Απόλλων Λάρισας 8-2 (δ’ ομίλου).

Στο «τουρνουά των πρωταθλητριών ομάδων», Αιγάλεω και Πανσερραϊκός τα βρήκαν στο μεταξύ τους αγώνα (1-1, φωτό από ηλεκτρονικό αρχείο "Αθλητικής Ηχούς"), αφήνοντας εκτός νυμφώνα τον εξαιρετικό Εδεσσαϊκό (που είχε πάρει σε τρία χρόνια δυο τίτλους στην κατηγορία) και το Βύζαντα.

Την κατηγορία το 1965 έχασαν η Άρτα, η Σαφράμπολη, ο Πατραϊκός, ο Ροδιακός, η ΑΕ Καλαμών, ο Φοίβος Κρεμαστής Ρόδου, και ο Όμιλος-Τρίπολη (1ου ομίλου), οι Άρης Πειραιά, Εργοτέλης, Αιολικός, Ναύπλιο, Ρεθυμνιακός (που πολύ αργότερα μαζί με τον Ατρόμητο Ρεθύμνου θα μας γνώριζαν την Ε.Α.Ρ), ΑΕ Χίου, Τάλως, Δόξα Πειραιά, Παγκορινθιακός (που έσβησε έκτοτε) και Χαλκηδόνα που θα επανεμφανιζόταν εντυπωσιακά δεκαετίες αργότερα (από το 2ο όμιλο), Μέγας Αλέξανδρος και Ατρόμητος Σερρών, Ηρακλής και ΑΕΚ Κάβαλας, Άρης Δράμας, Ελπίδα Νιγρίτας και ΠΟ Ξηροκρήνης (γ’ όμιλος), Αναγέννηση Καρδίτσας (που υποβιβαζόταν για δεύτερη φορά τα τελευταία τρία χρόνια), Εύριπος, Κάδμος, Νικηφόρος Φλώρινας, Νάουσα, Λεβαδειακός και Απόλλων Λάρισας.

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

Όταν οι αετοί ήταν στον ουρανό!

2011-02-01T12:52:00.000+02:00

Ο καλός φίλος και συνάδελφος Μπάμπης Μάρνας είχε την ευγένεια να μας προσφέρει δυο φύλλα της τοπικής εβδομαδιαίας εφημερίδας X-ΤΥΠΟΣ (http://www.xtypos.gr/) και συγκεκριμένα εκείνα της 25ης Δεκεμβρίου 2010 και 1ης Ιανουαρίου 2011, στα οποία δημοσιεύει εκτεταμένο αφιέρωμα για τις ποδοσφαιρικές ομάδες της Νέας Ιωνίας και τις διακρίσεις τους στο χώρο της Β' Εθνικής, με τίτλο "Όταν οι αετοί ήταν στον ουρανό".

Στο πρώτο μέρος της εργασίας του αναφέρεται γενικά στις απαρχές της δημιουργίας της πόλης της Νέας Ιωνίας και κάνει λόγο για τις ομάδες της (Α.Ε. Ελευθερούπολης Νέας Ιωνίας, Σαφράμπολης, ΠΑΟ Καλογρέζας) αναλύοντας τα κοινωνικο-πολιτικά χαρακτηριστικά κάθε μίας τους καθώς και τις σημαντικότερες διακρίσεις τους κατά τη δεκαετία του '60. Στο δεύτερο μέρος επικεντρώνεται στην πορεία του θρυλικού Ίκαρου Αθηνών, που έφθασε μέχρις τις πύλες της Α' Εθνικής, στις αρχές της δεκαετίας του '70!

Πρόκειται για εμπεριστατωμένη και σημαντικότατη δουλειά, που καλό θα ήταν να βρει μιμητές. Του δίνουμε και δημόσια τα συγχαρητήριά μας.

Η περίοδος 1963-64

2011-01-31T07:33:00.000+02:00

ΑΟ Τρικάλων-1963 (Πηγή: http://www.aotrikalafc.gr/)

Έχουμε πολλές νέες παρουσίες από τα τοπικά πρωταθλήματα όλης της χώρας που πήραν τις θέσεις των 24 ομάδων που είχαν υποβιβασθεί. Υπήρχαν όμως και αλλαγές στην γεωγραφική σύνθεση των ομίλων (που τώρα περιελάμβαναν από 14 έως 17 ομάδες). Λόγου χάρη στο β’ όμιλο εκπροσωπούνται νησιά του Αιγαίου (που ήταν την προηγούμενη χρονιά στον πρώτο) κ.λ.π.

Εμφανίσθηκε τότε στην αφετηρία του πρωταθλήματος ο Α.Ο. Τρικάλων (από την ένωση του Αχιλλέα και της Α.Ε. Τρικάλων).

Πρωταθλήτρια στον πρώτο όμιλο βγήκε η Παναχαϊκή (με 20 νίκες σε 28 αγώνες) αφήνοντας δεύτερο το Διαγόρα Ρόδου και τρίτο το Φωστήρα (που προερχόταν από την Α΄ Εθνική). Από τη μεγάλη κατηγορία προερχόταν και η Προοδευτική που σάρωσε στο β’ όμιλο με 22 νίκες και μόλις μία ήττα, ενώ οι Βύζας και ΟΦΗ που πραγματοποίησαν αρκετά καλή εμφάνιση έμειναν πίσω της οκτώ και δώδεκα βαθμούς αντίστοιχα.

Με αγώνες «μπαράζ» αναδείχθηκαν οι πρωταθλητές στον τρίτο όμιλο (οι Φίλιπποι Καβάλας νίκησαν των Ηρακλή Σερρών 1-0) αλλά και στον τέταρτο, όπου είχαμε Τρίκαλα-Ολυμπιακός Βόλου 3-2.

Στους «τελικούς» αγώνες μεταξύ των πρωταθλητών, υπερτέρησαν η Προοδευτική και τα Τρίκαλα, που θα έπαιζαν έτσι στην Α’ Εθνική το 1964-65.

Στη Β’ Εθνική θα συμμετείχαν και την επόμενη χρονιά οι Ατρόμητος Αθηνών, Θύελλα Πατρών, Παναιτωλικός, Αβέρωφ, Ροδιακός, Ελευσίνα, Αργοναύτης, Άρης Πειραιά, Ναύπλιο, Παγκορινθιακός, Ατρόμητος Πειραιώς, ΑΕ Νικαίας, Θερμαϊκός, Μακεδονικός, ΜΕΝΤ, Απόλλων και Μέγας Αλέξανδρος Σερρών, Ηρακλής Καβάλας, Ελπίδα και Άρης Δράμας, Εδεσσαϊκός, Άρης Πτολεμαϊδας, Άρης Καστοριάς, Ηρακλής Λάρισας, Λεβαδειακός, Κάδμος Θηβών και Βέροια.

Αντίθετα, έπεσαν οι Ηλυσιακός, Δόξα Βύρωνα (που θα αργούσαν πολύ να επανέλθουν στην κατηγορία), Αστέρας Αθηνών (που «έδυε» τότε και αργότερα συγχωνεύτηκε με τον ΑΟ Ζωγράφου), ο Δωριεύς Ρόδου, η Νικόπολη Πρέβεζας, η Σπάρτη (που υπέστη 3 μηδενισμούς), ο ατυχής Παναρκαδικός (χωρίς να πετύχει νίκη), οι Ηρόδοτος, Αίας Σαλαμίνας, Παγχανιακός, ΑΕ Μυτιλήνης, Παγχιακός, Ολυμπιακός Λουτρακίου, Ατσαλένιος (μηδενίσθηκε 4 φορές), Ορφέας Κομοτηνής, Αχιλλέας Τριανδρίας (Θεσσαλονίκης), Δόξα Νεαπόλεως (Θεσσαλονίκης), Ορφέας Ξάνθης, Λαμιακός, Νάουσα, Ολυμπιακός Κοζάνης, Λαρισαϊκός, Ανάπλαση Τυρνάβου, Ηρακλής Βόλου και Δήμητρα Τρικάλων.

Είχαμε και μερικά «χορταστικά» σκορ τότε, όπως τα Ατρόμητος Αθηνών-Δωριέας Ρόδου 11-3, Αργοναύτης-Ηρόδοτος 12-0, Φίλιπποι-Μέγας Αλέξανδρος Σερρών 8-3 και Θύελλα Πατρών-Αστέρας Αθηνών 7-2.

Έπαιξαν εκείνο το χρόνο στη Β’ Εθνική ο Θανάσης Μπέμπης (στο Βύζαντα), ο Γιάννης Φραντζής της Προοδευτικής, (που βγήκε πρώτος σκόρερ στο β’ όμιλο με 40 γκολ), ο μετέπειτα διεθνής Φώτης Μπαλόπουλος και ο Π. Σκούφος επίσης της Προοδευτικής, ο Γεράκης (Νίκαιας), ο βετεράνος (και ρέκορντμαν τότε συμμετοχών με την εθνική ανδρών) Ηλίας Ρωσσίδης (φορώντας τη φανέλα του Αίαντα), οι Λάκης Σοφιανός και Νεμπίδης (στον Παναρκαδικό), ο Δεϊμέζης και ο μετέπειτα γνωστός αθλητικογράφος Σταύρος Τσώχος (στο Φωστήρα), ο Καλαϊτζίδης (του Άρη Νίκαιας, που μετεγγράφηκε αργότερα στον ΠΑΟ), ο Τέλης Μπατάκης (στη Νάουσα), ενώ ντεμπουτάρισε ένα πραγματικό φαινόμενο, ο μεγάλος γκολτζής Σάκης Κουβάς (στο Βύζαντα). Ακόμη, πρωτόπαιξε τότε ο Αρίσταρχος Φουντουκίδης (με τη φανέλα της ΜΕΝΤ Θεσσαλονίκης).

Έπαιξαν ακόμη οι Δροσόπουλος, Γεωργαλάς, Βεντούρης, Σιατούνης, Χάντζος και Χατζηδήμου (στο Φωστήρα), Χριστοφίδης (στην Προοδευτική), ο Γ. Αγχιολάς και ο Βεργίδης (στο Ροδιακό), Παριανός και Κ. Μεσολογγίτης (στο Δωριέα), Κυπριώτης (στο Διαγόρα), ο Ζάμπας (στο Λαρισαϊκό), οι Κ. Χάνιος, Κυρ. Δέδες, Σίνης και Λυμπερίου (στον Κάδμο Θηβών), Γρυπαίος (Νίκαια), Καλαφατάς (Αργοναύτης), Μπραουδάκης και Χρονόπουλος (Παναχαϊκή), Σ. Λεγάτος και Ν. Ζαφειρόπουλος (Θύελλα Πατρών), Μιχόπουλος (Ναύπλιο), Καραμανίδης (Άρης Πτολεμαϊδας), Π. Κοψαχείλης (Ηρακλής Καβάλας), Μηλιάδης και Πέππας (Παγχιακός), Λεπτίδης (Δόξα Δράμας), Κυριακίδης (Άρης Δράμας), Μιχάκης (Βέροια), Ζ. Μήττας (Νάουσα), οι Βάβουλας (πατήρ), Θέμελης, Αλεξανδρής, Μπουρδαμής και Κιουσέντερλης (ΟΦΗ), Κοκκινιάς (Παγχανιακός), Χουρίδης, Παπαδιώτης και Δημουλίτσας (Νικόπολη Πρέβεζας), Βάσδαρης (Εδεσσαϊκός), Σαδίκης (ή «Ρίζος») και Μιχαηλίδης στο Μέγα Αλέξανδρο Ηράκλειας Σερρών, Παπαδήμας και Κοκοτούλης (Τύρναβος), Νείρου (Άρης Καστοριάς), Τσακίρης (Ηρακλή Σερρών), Γραικός (Δόξα Νεαπόλεως Θεσσαλονίκης), Καλούδης (Λεβαδειακός), Ανδρ. Δαλαμπέκης (Α.Ε. Μυτιλήνης), Γ. Μαυρίκος (Τρίκαλα) και Δανδέλης (Αχιλλέα Τριανδρίας Θεσσαλονίκης).

Αξιοσημείωτες επιδόσεις πέτυχαν οι Ζαγκότσης (της Παναχαϊκής), ο Ζαπάρας (του Ηρακλή Σερρών) και ο Ανέστης Αφεντουλίδης (του Άρη Καστοριάς) που αναδείχθηκαν κορυφαίοι σκόρερ στους α’, γ’ και δ’ όμιλο με 18, 17 και 23 τέρματα αντίστοιχα.

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

Η μόνιμη Β' Εθνική-Περίοδος 1962-63

2011-01-27T10:02:00.001+02:00

Αθηναϊκός 1962-63 (Πηγή: http://athinaikosfc1917.blogspot.com/)

Το αρχικό σχέδιο της ΕΠΟ προέβλεπε πρόκριση (για τη μόνιμη πια Β’ Εθνική) για 18 συλλόγους από κάθε «τομέα» του 1962. Τελικά όμως και έπειτα από πιέσεις που ασκήθηκαν, τη σύνθεση της κατηγορίας αποτέλεσαν (εκτός των δύο υποβιβασθέντων από την Α’ Εθνική του 1961-62 Πανελευσινιακού και Δόξας Δράμας), τριάντα ομάδες του «Νότιου Τομέα», 27 ομάδες του «Βόρειου Τομέα» και τέλος η Αναγέννηση Άρτας, συνολικά δηλαδή 60 σωματεία.

Συστάθηκαν τέσσερις όμιλοι.

Στον Α’ όμιλο (15 ομάδων που προέρχονταν από Αθήνα, Στερεά Ελλάδα, Εύβοια, Αχαΐα, Ρόδο, Χίο και Μυτιλήνη) πρώτευσε ο Ολυμπιακός της Χαλκίδας, υπολογίσιμη δύναμη στο χώρο. Παρουσίασε την καλύτερη άμυνα (δέχθηκε μόλις 17 τέρματα σε 28 αγώνες, ένα λιγότερο από τον τρίτο της κατάταξης Παναιτωλικό) και μάζεψε 70 βαθμούς με μόνο 4 ήττες (πιο λίγες κατά μία, είχε μόνο ο Διαγόρας που τερμάτισε έβδομος, καθώς τον «φρέναραν» 11 ισοπαλίες).

Δευτεραθλητής ήταν ο σπουδαίος τότε Ροδιακός, με 19 νίκες (τις περισσότερες στον όμιλο), εκτοπίζοντας μεγάλα ονόματα όπως οι Ατρόμητος Περιστερίου και Παναχαϊκή που περιορίσθηκαν στην 4^η και 5^η θέση αντίστοιχα. Έκτος ήταν ο Λεβαδειακός, ενώ μόλις διασώθηκε (στην όγδοη θέση) ο «γαλαζοαίματος» Αστέρας Γκύζη, γνωστός από το μεγάλο πρωτάθλημα της Ένωσης Αθηνών στη δεκαετίας του ‘50.

Μεταξύ των υποβιβασθέντων ήταν ο ιστορικός Αθηναϊκός που θα έκανε μια ολόκληρη 20ετία για να επιστρέψει στην κατηγορία. Οι υπόλοιποι ήσαν η Σαφράμπολη, ο Πατραϊκός, ο Εύριπος Χαλκίδας, η Ελευθερούπολη, η Μικρασιατική Χίου και ο Άρης Μυτιλήνης, που τιμωρήθηκε με 17 μηδενισμούς (!) τερματίζοντας με -12 βαθμούς.

Οι 16 ομάδες που βρέθηκαν αντίπαλες στον Β΄ όμιλο δεν ήταν όλες άγνωστες. Για παράδειγμα ο Ατρόμητος Καμινίων Πειραιά και ο Πανελευσινιακός είχαν πρόσφατη εμπειρία από την Α΄ Εθνική. Άλλοι πάλι σύλλογοι (όπως π.χ. ο Όμιλος Καλαμάτας) είχαν προέλθει από συγχώνευση (με σκοπό την ταχύτερη αναρρίχησή τους στην Α΄ Εθνική). Πολλές ομάδες είτε επειδή ήταν συντοπίτες, είτε επειδή μετείχαν στους προηγούμενους ομίλους που σχημάτιζε κάθε χρόνο η ΕΠΟ (ώστε να ξεχωρίσουν οι ομάδες που θ' ανέβαιναν στην Α΄ Εθνική), είχαν αγωνιστεί μεταξύ τους. Ο όμιλος έφερνε σε αντιπαράθεση το ποδόσφαιρο της Κρήτης με του Πειραιά και ένα μεγάλο μέρος της Πελοποννήσου (Κορινθία, Αργολίδα, Αρκαδία, Μεσσηνία, Λακωνία).

Τον τίτλο κέρδισε τελικά ο Παγκορινθιακός, που για ένα μόνο βαθμό (74 αντί 73) «πήρε τη μπουκιά από το στόμα» μιας έκπληξης, του Άρη Πειραιώς (21 νίκες).

Ο Πανγκορινθιακός ήταν βέβαια μια ομάδα που ήδη είχε παίξει στην Α΄ Εθνική. Τελικά όμως δεν τα κατάφερε στα μπαράζ μεταξύ των πρωταθλητριών και έτσι παρέμεινε στη Β΄ Εθνική.

Αξιοσημείωτο επίσης ήταν το γεγονός πως ο ΟΦΗ διασώθηκε με ισοβαθμία.

Ανανέωσαν ακόμη τη συμμετοχή τους οι Βύζας, Ατρόμητος Π., Παναυπλιακός, Ελευσίνα, Αργοναύτης και Ηρόδοτος ενώ έπεσαν στα τοπικά τους οι Όμιλος και Απόλλωνας Καλαμών, ο Εργοτέλης, ο Άρης Κορίνθου, ο Κρητικός Χανίων, ο πασίγνωστος σήμερα Αστέρας Τρίπολης και ο Σπαρτιατικός.

Στον τρίτο όμιλο (14 ομάδων με προέλευση τη Θεσσαλονίκη, την Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη) η μια παραπάνω νίκη που πέτυχε η ιστορική Δόξα Δράμας (14 αντί 13) από τον Θερμαϊκό (την ομάδα των Σιδηροδρόμων της συμπρωτεύουσας που είχε ήδη αγωνισθεί στην Α’ Εθνική) της χάρισε τον τίτλο (στη συνέχεια οι Θεσσαλονικείς τιμωρήθηκαν με μηδενισμό), ενώ εντυπωσιακή εμφάνιση πραγματοποίησε ο δεύτερος της κατάταξης Ηρακλής Καβάλας, που ηττήθηκε μόλις 5 φορές.

Ωστόσο, τον υποβιβασμό στα τοπικά τους γνώρισαν η άτυχη Ασπίδα Ξάνθης και ο Μέγας Αλέξανδρος μαζί με την Α.Ε. Κομοτηνής και τον Εθνικό Αλεξανδρούπολης. Παρέμειναν στην κατηγορία οι Μακεδονικός, Ηρακλής Σερρών, Ορφέας Ξάνθης, ΜΕΝΤ, Ελπίδα Δράμας, Απόλλων Σερρών και οι Φίλιπποι Καβάλας που το 1939 μέσω του επαρχιακού τουρνουά. είχαν φθάσει να διεκδικούν την είσοδό τους στα τελικά του πρωταθλήματος Ελλάδας εις βάρος του ΠΑΟΚ.

Στον τέταρτο και τελευταίο όμιλο (15 ομάδων από τη Φθιωτιδο-Φωκίδα, τη Θεσσαλία, την Ήπειρο και την Κεντροδυτική Μακεδονία) έγινε μεγάλη μάχη αφού μόλις τρεις βαθμοί χώρισαν τον πρώτο Εδεσσαϊκό (που υπερίσχυσε στη διαφορά τερμάτων της ισόβαθμής του Α.Ε. Τρικάλων), από τον πέμπτο της τελικής κατάταξης Ολυμπιακό Βόλου. Και για την παραμονή όμως είχαμε παρόμοια κατάσταση, καθώς ο Αβέρωφ Ιωαννίνων (ένας «πρόγονος» του ΠΑΣ) διασώθηκε σε βάρος της Παλλαμιακής και της Άρτας που είχαν μαζέψει τους ίδιους πόντους. Υποβιβάσθηκαν ακόμη οι Ηρακλής Λάρισας, Αναγέννηση Καρδίτσας, Ολυμπιακός Λαμίας και ο Αμφισσαϊκός (που έγινε πρωταγωνιστής ενός αρνητικού ρεκόρ, μετά την ήττα του με σκορ 13-1 από τον Ολυμπιακό Κοζάνης).

Αντίθετα, ανανέωσαν τη συμμετοχή τους τα σωματεία του Ολυμπιακού Κοζάνης, του Αχιλλέα Τρικάλων, της Βέροιας, του Άρη Πτολεμαϊδας και του Λαρισαϊκού.

Άλλα μεγάλα σκορ που σημειώθηκαν το 1962-63 ήταν: Μακεδονικός-Α.Ε. Κομοτηνής 8-2 και Άρης Κορίνθου-Απόλλων Καλαμών 3-6.

Από τους αγώνες κατάταξης μεταξύ των τεσσάρων πρωταθλητών προκρίθηκαν τελικά οι Ολυμπιακός Χαλκίδας και Δόξα Δράμας, σε βάρος του Παγκορινθιακού (που για δεύτερη φορά θα έχανε την τελευταία στιγμή την επάνοδο στη μεγάλη κατηγορία) και της Έδεσσας.

Να θυμίσουμε και μερικούς διάσημους παίκτες που έπαιζαν εκείνη την περίοδο: Ήταν λοιπόν ο διεθνής Μπάμπης Κοτρίδης του Βύζαντα, ο Χρήστος Αρχοντίδης (μετέπειτα ομοσπονδιακός τεχνικός) στον Απόλλωνα Σερρών, ο Νίκος Αλέφαντος (που επίσης εξελίχθηκε σε επιτυχημένο προπονητή) του Ατρόμητου Πειραιώς, ο Άγγελος Ράμφος και ο Κ. Παπαγεωργίου που αγωνίσθηκαν στο Περιστέρι, ο Γιάννης Γκαϊτατζής (Ορφέα Ξάνθης), ο Βασ. Μποτίνος (στον Ολ. Βόλου), ο Φάνης Τασσίνος στον Παγκορινθιακό, ο Κ. Νικολαΐδης (στη Σαφράμπολη), ο Γιάννης Κόλλιας μετέπειτα τεχνικός της Εθνικής Παίδων (στον Παγκορινθιακό), ενώ γνωστοί παίκτες (οι περισσότεροι σκόρερ) ήταν οι Σάββας Τσοκαταρίδης και Β. Ιωάννου (στη Δόξα Δράμας), Χατζηχρήστος (Ατρόμητου Πειραιά), Ν. Κουτσογιάννης (Παναιτωλικού), Καρανικόλας (Παλλαμιακής), Μπρατσιώτης (Ολυμπ. Χαλκίδας), Μαρίνος (Αργοναύτη), Μίχας και Καρμπώνης (Ελευσίνας), Σβίνος (Ροδιακού, πρώτος στον α’ όμιλο με 20 τέρματα), Γκαρανάτσος (Ηρακλή Καβάλας, πρώτος στο γ’ όμιλο με 16), Ανδρώνης (Ναυπλίου), ο Τάκης Συνετόπουλος (στο ξεκίνημά του στον Ολ. Βόλου), ο Τ. Λίβας (στον Ολυμ. Χαλκίδας), ο Γ. Σιόντης (στον Αβέρωφ Ιωαννίνων), οι Καβαλιώτες Μοδούρας (Αστέρα) και Καραμπετάκης (Ηρακλή), ο Ορ. Παυλίδης (Ροδιακού), ο Μήτσου (Παναιτωλικού), ο Θεοφανίδης (Άρη Πτολεμαϊδας), που σκόραρε 15 φορές πετυχαίνοντας τα περισσότερα τέρματα στο δ’ όμιλο, ο Ματθαίος Μουράτης (Ελευσίνας) και ο Νίκος Λεμονής (Ηρόδοτου) που αναδείχθηκε αρχισκόρερ στο β’ όμιλο με 23 γκολ.

Έπαιξαν ακόμη οι Πέτρος Λεβεντάκος, Π. Εμμανουηλίδης και Γιατράς (Παναχαϊκή), Πλατωνίδης (Σαφράμπολη), οι Καλαματιανοί Δαμιανάκος (Ολυμπιακού Καλαμάτας) και Αργυρόπουλος (Απόλλων Καλαμ.), ο Ζούνης (Ροδιακός), οι Φρυγανάς και Βούσουρας (Λεβαδειακός), Παπουτσάκης και Στρατάκης (ΟΦΗ), Τζανής (Εργοτέλη), Μάκης Χαριτίδης (Αχιλλέας Σερρών), Πουλιάνας και Ζάχος (Αχ. Τρικάλων), Σ. Γεωργιάδης και Ελευθεριάδης (Μακεδονικού), Πάτσας και Χατζηεμμανουήλ (Φίλιπποι Καβάλας), Καλατζής και Κλαπανάρας (Τρίκαλα), Τ. Χατζηαντωνίου (Ασπίδα Ξάνθης), Τσακιρίδης και Τ. Σπανίδης (Ολυμπ. Κοζάνης), Ραχαβέλιας (Αν. Καρδίτσας), Β. Κούσης (Άρης Πτολεμαϊδας), Τσιμιγκάτος (Πατραϊκός), Αποστολίδης, Φραγκόπουλος και Ηλιάδης (Ηρακλής Σερρών), Μπλέκος (Εθνικός Αλεξ.), Φυτίλης (Μελιτέας), Τζίντζογλου, Θωμ. Παπαδόπουλος και Συρόπουλος (Βέροια), Δ. Κουτσούμπης και Εμμανουηλίδης (Εύριπος), Κοντογιώργος (Άρτα), Καλαμίδας, Δ. και Χρ. Μπάθας (Παναιτωλικός), Μπιτζίδης και Κιόσογλου (Απόλλων Σερρών), Γ. Γεωργιάδης, Αντ. Τζάβαρης και Τσιτσινάκης (Αργοναύτης), Κατωπόδης (Ναύπλιο), Καρασάββας (Άρης Κορίνθου), Σαχίδης (Άρης Νικαίας), Γεντζής, Βαβουλίδης και Κίτκας (Εδεσσαϊκός), Μαργαρίτης, Μιχαλάκης (Παγκορινθιακός), Τοκμακίδης, Εμμανουηλίδης, Γριμπελάκος και Ιωαννίδης (Θερμαϊκός), Π. Τζανάκος (Αβέρωφ Ιωαννίνων), Εμμανουήλ και Καμπάξης (Βύζας), Κούκης (Περιστέρι), Κοντογιώργος και Αργουδέλης (Καμίνια), Σ. Καλτσίδης και Μουρίκης (Ελπίδα Δράμας), Β. Κυριάκος (Λαρισαϊκός), ο γκολκίπερ Πανόπουλος, ο Βόγκλης και ο Βελλής (στην Παλλαμιακή).

Περίοδος 1962-Το σύστημα-γρίφος!

2011-01-24T18:40:00.001+02:00

Ολυμπιακός Βόλου 1962 (Πηγή: http://www.paeolympiakosvoloufc.gr/)

Το πρωτάθλημα έλαβε χώρα και πάλι μετά το πέρας των τοπικών διοργανώσεων (η διεξαγωγή των οποίων αποτελούσε πλέον ένα «βραχνά» που δε θα μπορούσε να συνεχισθεί), το πρώτο εξάμηνο του 1962. Οι -όλο και αυξανόμενες στον αριθμό- συμμετέχουσες ομάδες (αυτή τη φορά 74 σωματεία) χωρίσθηκαν σε δύο «τομείς», το «Νότιο» και το «Βόρειο», όπως χαρακτηριστικά ονομάσθηκαν.

Κάθε «τομέας» περιελάμβανε στη δικαιοδοσία του πέντε προκριματικούς ομίλους. Προηγήθηκε μία αρχική φάση από την οποία απέκτησαν προτεραιότητα τρεις ή τέσσερις ομάδες κάθε ομίλου.

Οι δέκα πρωταθλητές ομίλων έπαιξαν σε «τελική» φάση δύο τομέων, προκειμένου να προκύψουν οι δύο μόλις σύλλογοι που θα έπαιρναν το «εισιτήριο» για τη μεγάλη κατηγορία, μέσω αυτού του «δαιδαλώδους» συστήματος, που ευτυχώς δεν εφαρμόσθηκε ποτέ ξανά.
Από τις νέες παρουσίες επισημαίνουμε αυτές του Άρη Πειραιώς (που είχε παίξει στα τελικά του πρωταθλήματος Ελλάδας το 1939) και του Αθηναϊκού (μετείχε στα τελικά του 1940).

Οι βαθμολογίες των προκριματικών ομίλων:

Νότιος Τομέας

Α’ Όμιλος (τελική, σε 14 αγώνες): Ροδιακός (22-10) 34, Ατρόμητος Αθηνών (21-9) 33, Ελευθερούπολις (22-19) 30, Σαφράμπολις (23-20) 29, Αθηναϊκός (18-17) 28, Αστήρ Αθηνών (15-15) 28, Διαγόρας Ρόδου (24-21) 27, Παρροδιακός (10-44) 15.

Β’ Όμιλος: Βύζας Μεγάρων (σε 15 αγώνες) 40 (54-13), Αργοναύτης 39 (47-10), Άρης Πειραιώς (σε 14 αγώνες) 36 (39-8), Ατρόμητος Πειραιώς (σε 15 αγώνες) 35 (28-13), Άρης Μυτιλήνης (σε 14 αγώνες) 28 (20-24), Παλλεσβιακός (σε 14 αγώνες) 25 (23-33), Αχιλλεύς (σε 14 αγώνες) 23 (13-34), Μικρασιατική (σε 15 αγώνες) 20 (12-54), Αετός (σε 15 αγώνες, με 2 μηδενισμούς) 16 (8-55).

Γ’ Όμιλος (τελική, σε 10 αγώνες): ΟΦΗ (22-7) 27, Εργοτέλης (27-16) 23, Ηρόδοτος (19-11) 22, Ο.Φ. Κρητικός (9-14) 16, Ατλαντίδα (9-20) 15 (1 μηδ.), Τάλως Χανίων (12-30) 14.

Δ’ Όμιλος (τελική, σε 14 αγώνες): Παναιγιάλειος (29-10) 35, Λεβαδειακός (20-10) 33, Παναιτωλικός (29-18) 31, Παναχαϊκή (18-13) 30, Ολυμπιακός (17-18) 29, Πατραϊκός (21-21) 27, Ένωσις (10-33) 20, Α.Ε. Ορχομενού (16-30) 19.

Ε’ Όμιλος (τελική, σε 14 αγώνες): Παγκορινθιακός (44-6) 40, Πανναυπλιακός (45-14) 32, Όμιλος Καλαμών (33-11) 32, Άρης Κορίνθου (27-18) 31, Απόλλων Καλαμών (18-16) 30, Σπαρτιατικός (14-30) 23, Αστήρ Τριπόλεως (16-51) 19, Άρης Τριπόλεως (10-61) 17.

Βόρειος Τομέας

Α’ Όμιλος (τελική, σε 14 αγώνες): Ηρακλής Καβάλας (19-10) 32, Ορφεύς Ξάνθης (25-19) 32, Εθνικός Αλεξανδρούπολης (24-19) 30, Ασπίδα Ξάνθης (17-18) 29, Ελπίδα Δράμας (11-14) 28, Φίλιπποι Καβάλας (19-20) 26, Α.Ε. Κομοτηνής (16-22) 24, Α.Ε.Κ. Καβάλας (12-21) 23.

Β’ Όμιλος (τελική, σε 12 αγώνες): Ηρακλής Σερρών (15-9) 28, Μακεδονικός (18-12) 27, ΜΕΝΤ (18-5) 25, Μέγας Αλέξανδρος (19-15) 25, Απόλλων Σερρών (14-12) 25, Θερμαϊκός (16-14) 24, Άρης Πρώτης Σερρών (6-29) 13 (1 μηδ.).

Γ’ Όμιλος (τελική, σε 10 αγώνες): Πιερικός (14-6) 24, Ολυμπιακός (15-11) 24, Βέροια (11-10) 20, Άρης Πτολεμαϊδος (12-12) 20, Εδεσσαϊκός (11-16) 19, Άρης Καστοριάς (14-22) 13.

Δ’ Όμιλος (τελική, σε 14 αγώνες): Ολυμπιακός Βόλου (25-8) 37, Παλλαμιακή (36-18) 36, Αχιλλέας Τρικάλων (29-11) 32, Α.Ε. Τρικάλων (19-16) 31, Ολυμπιακός Λαμίας (13-16) 28, Αμφισσαϊκός (16-21) 23, Αναγέννηση Καρδίτσας (16-28) 21, Άρης Αγίου Κωνσταντίνου Λοκρίδας (11-47) 15.

Ε’ Όμιλος (τελική, σε 10 αγώνες): Λαρισαϊκός (15-11) 24, Ηρακλής Λαρίσης (15-6) 23, Ατρόμητος Ιωαννίνων (10-7) 21, Αναγέννηση Άρτης (12-17) 19, Αβέρωφ Ιωαννίνων (9-14) 18, Ανάπλασις Τυρνάβου (7-13) 15.

Η κατάταξη της «τελικής» φάσης (σε 8 αγώνες):

Νότιος Τομέας: Παναιγιάλειος (14-5) 19 (προκρίθηκε για την Α’ Εθνική), Παγκορινθιακός (8-3) 17, Ροδιακός (6-6) 16, Βύζας Μεγάρων (9-12) 16, ΟΦΗ (8-18) 13.

Βόρειος Τομέας: Πιερικός (18-7) 19 (προκρίθηκε για την Α’ Εθνική), Ηρακλής Καβάλας (13-7) 19, Ηρακλής Σερρών (11-14) 16, Ολυμπιακός Βόλου (9-11) 14, Λαρισαϊκός (8-21) 12.

Περίοδος 1961

2011-01-21T12:27:00.001+02:00

(Το Αιγάλεω κατέκτησε τον τίτλο στον Αθηναϊκό Όμιλο)

Έχουμε αύξηση των ομίλων της κατηγορίας σε τέσσερις (εκ των οποίων οι τρεις περιέλαβαν από 9 ομάδες ενώ ο τέταρτος είχε 10 ομάδες, συνολικά 37 συμμετοχές), αλλά το αξιοσημείωτο γεγονός ήταν ότι οι τέσσερις πρωταθλητές θα υποχρεωθούν να συμμετάσχουν και σε τελική φάση αγώνων (την οποία βάφτισαν πομπωδώς τότε ως «τουρνουά πρωταθλητριών ομάδων της Β Εθνικής»), προκειμένου να προκριθούν οι τρεις από αυτούς για την Α' Εθνική κατηγορία, όπου οι θέσεις υποβιβασμού παρέμειναν τρεις.

Στο πρωτάθλημα (που διεξήχθη και πάλι μετά τη λήξη των τοπικών αγώνων και διήρκεσε από τον Ιανουάριο έως τον Ιούνιο του 1961) εκπροσωπήθηκαν οι πόλεις της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης (με τρεις ομάδες από τα τοπικά τους πρωταθλήματα), των Πατρών, της Ξάνθης, του Βόλου, της Λάρισας, της Κατερίνης, των Σερρών, της Λαμίας, του Ηρακλείου Κρήτης, της Ρόδου και της Καλαμάτας (από δύο ομάδες), της Ελευσίνας, του Πειραιώς, της Χαλκίδας, της Κορίνθου, της Λιβαδειάς, του Ναυπλίου, των Μεγάρων, της Κοζάνης, της Πτολεμαϊδας, της Δράμας και της Καβάλας.

Πολλές ήταν οι νέες παρουσίες. Από την Αθήνα πρωτοεμφανίσθηκαν ο Ατρόμητος Περιστερίου και ο Αστέρας Γκύζη (ωστόσο και οι δύο ήταν γνωστές από τα τελικά του πρωταθλήματος Ελλάδας το 1939 και το 1940), από τη Θεσσαλονίκη οι Μακεδονικός (που είχε παίξει σε τελική φάση Ελλάδας το 1947), Μέγας Αλέξανδρος (1933 και 1934) και Μ.Ε.Ν. Τούμπας, από την Ένωση Πειραιά οι Βύζας Μεγάρων και Χαλκηδόνα.

Κι ακόμη η Παναχαϊκή (με συμμετοχή στα τελικά του 1954), η ισχυρότατη εκείνο τον καιρό Θύελλα Πατρών, ο Διαγόρας Ρόδου με το Ροδιακό, η Παλλεβαδειακή (που σύντομα θα «γεννούσε» τον Λεβαδειακό), ο Παγκορινθιακός (που είχε παίξει για μια και μοναδική φορά στην Α’ Εθνική την προηγούμενη περίοδο), ο Ηρόδοτος αντί του Εργοτέλη από την Κρήτη, ο Ολυμπιακός Βόλου (είχε αγωνιστεί στα τελικά του 1955), ο Μέγας Αλέξανδρος Κατερίνης κ.α.

Εντύπωση προκαλεί πάντως η απουσία του Παναιτωλικού ο οποίος δεν κατάφερε να προκριθεί μέσω των τοπικών διοργανώσεων, αλλά και εκείνη της Α.Ε. Νικαίας, που την προηγούμενη χρονιά αγωνίσθηκε κι αυτή -όπως και ο Παγκορινθιακός- στη μεγάλη κατηγορία.

Η κατάταξη (στη φάση των ομίλων) είχε ως εξής:

Όμιλος Αθηνών: Αιγάλεω 42 (προκρίθηκε για την τελική φάση), Παναχαϊκή 41, Θύελλα Πατρών 37, ΟΦΗ 37, Ατρόμητος Αθηνών 32, Αστήρ Αθηνών 29, Πράσινα Πουλιά Καλαμάτας 26, Απόλλων Καλαμάτας 22, Ηρόδοτος Ηρακλείου 22.

Όμιλος Πειραιώς: Πανελευσινιακός 44 (προκρίθηκε για την τελική φάση), Ολυμπιακός Χαλκίδας 42, Διαγόρας Ρόδου 32, Παναυπλιακός 30, Ροδιακός 30, Βύζας Μεγάρων 28, Παλλεβαδιακή 27, Χαλκηδόνα 27, Παγκορινθιακός 24.

Κεντρικός Όμιλος: Νίκη Βόλου 48 (προκρίθηκε για την τελική φάση), Ολυμπιακός Κοζάνης 46, Μέγας Αλέξανδρος Κατερίνης 42, Όλυμπος Κατερίνης 40, Παλλαμιακή 38, Άρης Πτολεμαϊδας 34, Ολυμπιακός Βόλου 31, Λαρισαϊκός 29, Ολυμπιακός Λαμίας 27, Άρης Λαρίσης 21.

Βόρειος Όμιλος: Ασπίδα Ξάνθης 39 (προκρίθηκε για την τελική φάση), Μακεδονικός 39, Απόλλων Σερρών 36, Ηρακλής Σερρών 36, Ορφεύς Ξάνθης 32, Ελπίδα Δράμας 31, Φίλιπποι Καβάλας 27, Μέγας Αλέξανδρος 24, ΜΕΝ Τούμπας 24.

Από την τελική φάση και έπειτα από διπλές αναμετρήσεις μεταξύ των τεσσάρων πρωταθλητών ομίλων προκρίθηκαν για την Α’ Εθνική κατηγορία οι Αιγάλεω, Πανελευσινιακός και Νίκη Βόλου, σε βάρος της Ασπίδας Ξάνθης.

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

Η περιπέτεια των αγώνων "μπαράζ"

2011-01-21T05:48:00.000+02:00

Παίκτες της Καλλιθέας πανηγυρίζουν την άνοδό τους στη Β' Εθνική

(Φωτό: http://www.sport24.gr)

Οι αγώνες "μπαράζ" που τα τελευταία χρόνια έχουν λάβει επιδημικές διαστάσεις στα πρωταθλήματά μας, αποτελούν ένα διακύβευμα που έχει τις ρίζες του βαθιά στο παρελθόν των ελληνικών διοργανώσεων ποδοσφαίρου. Δε λείπουν τα πολλά παραδείγματα όπου χρησιμοποιήθηκαν για να κρίνουν την πορεία ομάδων διαφορετικών κατηγοριών.

Μια χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί η περίοδος 1988-89, όταν δημιουργήθηκαν δυο γκρουπ συλλόγων που διεκδίκησαν ή προσπάθησαν να αποφύγουν θέσεις οι οποίες οδηγούσαν και στις τρεις εθνικές μας κατηγορίες. Ήταν κάτι σαν τα PLAY-OFF και PLAY-OUT που εφαρμόζονται μετά τη λήξη της κανονικής περιόδου των πρωταθλημάτων SUPER LEAGUE και FOOTBALL LEAGUE. Τα μπαράζ (άλλως: αγώνες κατάταξης) έχουν κατά καιρούς εφαρμοστεί για να καθορίσουν την ακριβή θέση ισοβαθμούντων σωματείων, να κρίνουν άνοδο σε ψηλότερη κατηγορία ή υποβιβασμό σε χαμηλότερη κ.λ.π.

Όμως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μια ιδιαίτερα άδικη και αναχρονιστική παραλλαγή αυτού του είδους των αναμετρήσεων, πρωτοεμφανίσθηκε προπολεμικά, υπό τον αθώο όρο "διαβάθμιση". Όσο απλό ακούγεται, τόσο εξωφρενικό ήταν: Αποτελούσε την υποχρέωση ομάδων που είχαν πρωτεύσει στην κατώτερη κατηγορία, να διεκδικήσουν την άνοδό τους με αντίπαλους τους ουραγούς της υψηλότερης κατηγορίας!!! Κάτι που πρακτικά σήμαινε ότι δεν αρκούσαν σε ένα σύλλογο τα επιτεύγματά του (καθόλη την αγωνιστική χρονιά) για μια αυτοδίκαιη πρόκριση, αλλά όλα θα κρίνονταν σε 2-3 επιπλέον ματς (όπου το ζητούμενο ήταν οι 2 νίκες, ή μια νίκη και μια ισοπαλία) με το ενδεχόμενο να απωλεσθούν οι κόποι όλης της περιόδου.

Και φυσικά, δεν είναι δύσκολο να μαντέψετε ποιοι ευνοούνταν από την πρωτοφανή αυτή διαδικασία. Επρόκειτο για τους "ισχυρούς", στους οποίους αρκούσε μια στοιχειωδώς αξιοπρεπής εμφάνιση (με βάση την τότε επικρατούσα διαφορά δυναμικότητας και έπειτα από ένα ολόκληρο κάκιστο πρωτάθλημα) την οποία συνήθως υποστήριζε και μια σαφής διαιτητική εύνοια, για να διατηρήσουν τα κεκτημένα τους. Όσο για τον πρωταθλητή της πιο κάτω κατηγορίας, απλά έψαχνε μάταια για το δίκιο του...

Ο απηρχειωμένος αυτός θεσμός εγκαταλείφθηκε μετά την κατοχή, όμως κάποιοι "φαεινοί" εγκέφαλοι της ΕΠΟ τον επανέφεραν σε ισχύ το 1950, με αφορμή την αναδιάρθρωση των τοπικών πρωταθλημάτων. Τα παραδείγματα σφαγιασμού και "χειρουργείων" που σημειώθηκαν ήταν άπειρα, αφορούσαν δε, σε καθε μια από τις τοπικές διοργανώσεις Αθηνών, Πειραιώς, Θεσσαλονίκης, καθώς τότε δεν υπήρχε ακόμη Εθνική κατηγορία αλλά μόνο μια "Τελική φάση Πρωταθλήματος Ελλάδας".

Το 1959-60 καθιερώθηκε επιτέλους η Πρώτη Εθνική, όμως τα μπαράζ έδιναν και έπαιρναν στο χωρο της Β΄Εθνικής, που κι αυτή ξεκίνησε παράλληλα σε μια πιο άτυπη μορφή. Η διαβάθμιση θα παραχωρούσε τώρα τη θέση της σε έναν πιο εξευγενισμένο απόγονο, που τον ονόμασαν πομπωδώς "Τουρνουά Πρωταθλητριών ομάδων". Σ' αυτή τη νέα "ρωσική ρουλέτα" (που ήταν ένα μίνι πρωτάθλημα με διπλές αναμετρήσεις) έπαιρναν μέρος οι πρωταθλητές των ομίλων, με στόχο τον εκτοπισμό σχεδόν των μισών από αυτούς από τη μεγάλη κατηγορία. Αυτό το μαρτύριο κράτησε μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '60, όταν κάποια στιγμή μετεξελίχθηκε και αφορούσε ζευγάρια ουραγών της Α' Εθνικής με δευτεραθλητές της Β', σύστημα που εμπνεύσθηκε το καθεστώς των "απριλιανών" δικτατόρων.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, τα μπαράζ συνέχισαν παροδικά να στέλνουν στο νοσοκομείο (αλλά δυστυχώς και στον τάφο) αρκετούς οπαδούς που η καρδιά τους δεν άντεχε την αγωνία να παρακολουθούν την τύχη της αγαπημένης τους ομάδας να κρίνεται σε 90 ή 120 λεπτά. Ας μην ξεχνάμε ότι αγώνας κατάταξης χρειάσθηκε ακόμα και σε δυο περιπτώσεις που αφορούσαν στον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδας, στα πρώτα χρόνια του Επαγγελματικού ποδοσφαίρου (1980, 1982). Ακόμη, στη μέγγενη αυτής της αγχωτικής περιπέτειας μπλέχθηκε ισάριθμες φορές ο ιστορικός Πανιώνιος (1983 με Μακεδονικό στο Βόλο και 1984 με ΠΑΣ Γιάννινα στη Λάρισα), δυο φορές το Αιγάλεω (1981 με τη Ρόδο στο Ηράκλειο, 2000 με Πανσερραϊκό και Γιάννινα) και άπειρες άλλες ομάδες.

Μια που αναφερόμαστε όμως σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, να θυμήσουμε και την περιπέτεια που έζησαν οι ομάδες του Αιολικού και της Νίκης Βόλου το καλοκαίρι του 1983. Προκειμένου να αναδιαρθρωθεί η Β' Εθνική σε έναν όμιλο, οι δυο σύλλογοι υποχρεώθηκαν σε αγώνα κατάταξης στο γήπεδο του ΠΑΟ, όπου ύστερα από 120 λεπτά εξαντλητικής προσπάθειας κάτω από αφόρητη ζέστη, η ομάδα της Νέας Ιωνίας κέρδισε εμφαντικά στη διαδικασία των πέναλτι, μια θέση για το δεύτερο τη τάξει πρωτάθλημα της χώρας μας.

Όσο θα υπάρχουν άνομα συμφέροντα και ύποπτες σκιές στο ποδόσφαιρό μας, τόσο θα φουντώνει και η καχυποψία για την αξιοπιστία των πρωταθλημάτων μας. Και τόσο θα αυξάνουν τα παράπονα των χαμένων, που είχαν την ατυχία να βιώσουν αυτή την ψυχοφθόρα εμπειρία που περιγράψαμε.
Τόσο απλά...

Ο "γερόλυκος" της Β' Εθνικής!

2011-01-20T12:38:00.000+02:00

Ο Κώστας Καραμπελούσης είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνίσθηκε ως κεντρικός αμυντικός σε όλες τις εθνικές κατηγορίες του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Βιογραφία και καριέρα

Γεννήθηκε στους Δελφούς το 1955. Ο «νεαρός βετεράνος», όπως τον αποκαλούν στη Φωκίδα από όπου κατάγεται, ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην ερασιτεχνική ομάδα του Αθλητικού Συλλόγου Παρνασσού της Αράχωβας στην αρχή της δεκαετίας του ’70.

Το 1976 υπογράφει στην Κόρινθο, ομάδα τότε Β’ Εθνικής, με την οποία έφθασε έως τη μεγάλη κατηγορία (περίοδος 1979-80), αλλά αποχώρησε λόγω διαφωνίας με τον προπονητή Νίκο Αλέφαντο.

Το 1980 μεταγράφεται στον Παναιτωλικό του οποίου αποτέλεσε για τρία χρόνια βασικό και αναντικατάστατο μέλος. Μάλιστα τη σεζόν 1981-82 έλειψε από μόλις έναν αγώνα πρωταθλήματος. Το 1983 αποκτάται από το Λεβαδειακό που διεκδικούσε την άνοδο στην Α’ Εθνική και συνεισφέρει στην 4ετή προσπάθεια της ομάδας για την επίτευξη αυτού του στόχου.

Το 1987, όταν ο στόχος έγινε πραγματικότητα, ο Καραμπελούσης δέχεται πρόταση του τότε προέδρου Μιχάλη Σκλαπάνη να αναλάβει υπεύθυνος του ποδοσφαιρικού τμήματος, αλλά αρνείται, επιθυμώντας να συνεχίσει την ενεργό δράση.

Φορά στη συνέχεια τα χρώματα του Φωκικού στη Δ’ Εθνική και τον βοηθά να ανέβει στη Γ’ Εθνική, όπου επίσης συμμετέχει (περίοδος 1992-93).

Στη συνέχεια αναλαμβάνει επί σειρά ετών παίκτης-προπονητής του Αστέρα Ιτέας, ενώ από το 2003 έως το 2007 ήταν στέλεχος του Κεχαγιά Προσηλίου, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α’ κατηγορίας Ε.Π.Σ. Φωκίδας, την περίοδο 2007-08.

Κατά καιρούς, ο Καραμπελούσης δίνει το «παρών» σε αγώνες παλαιμάχων του Φωκικού ή του Νομού Φωκίδας, αποδεικνύοντας ότι παραμένει ένας «πιστός εραστής» του αθλήματος.

Ο γιος του Αθανάσιος, είναι επίσης ποδοσφαιριστής.

Πηγή

Εφημερίδα «Ευρυτανικά Νέα».

Β' Εθνική 1976-83

2011-01-20T06:12:00.000+02:00

ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ 1980-81

http://panaitolikos.blogspot.com/ (Copyright: Λευτέρης Αγγελής)

Το καλοκαίρι του 1975, ένα χρόνο μετά τη Μεταπολίτευση και την κυπριακή τραγωδία, η τότε ηγεσία του Υφυπουργείου Αθλητισμού προσπάθησε να βάλει σε μια τάξη το πρωτάθλημα της Β' Εθνικής κατηγορίας, το οποίο τα προηγούμενα χρόνια διεξαγόταν σε τρεις ή και τέσσερις ομίλους (αφού σαν όμιλος εθεωρείτο και η Α' Εθνική κατηγορία της μεγαλονήσου). Εγκαταλείφθηκε λοιπόν έκτοτε η πολυόμιλη μορφή (που είχε σαν αποτέλεσμα μια συχνά παρατηρούμενη άναρχη τοποθέτηση ομάδων, όχι πάντα με σαφή γεωγραφικά κριτήρια) και επιλέχθηκε το σχήμα Νότου-Βορρά, που βάσταξε για μια ολόκληρη οκταετία, χωρίς να παρατηρηθούν ιδιαίτερα προβλήματα. Οι περισσότεροι από τους παλαιότερους φίλους της κατηγορίας αυτό το σχήμα γνώρισαν, ενώ οι νεώτεροι έχουν μνήμες από τον ενιαίο όμιλο και πέρα (1983-84).
Στο Νότο υπήρχαν παραδοσιακές δυνάμεις: Προοδευτική, Κόρινθος, Ατρόμητος Αθηνών, Ατρόμητος Πειραιά, Παναιτωλικός (φωτό), Πανελευσινιακός, Παναρκαδικός, Ρόδος, Ηλυσιακός, Αχαρναϊκός, Βύζας Μεγάρων, Λαμία, Φωστήρας, Χαλκίδα, Εθνικός Αστέρας, Λεβαδειά, Χανιά, Ηρόδοτος, Πάτρα, Αίγιο, Λουτράκι, Λιόσια, Καλαμάτα και τόσες άλλες. Αντίστοιχα και στο Βορρά: Καβάλα, Δόξα, Ξάνθη, Επανομή, Γιαννιτσά, Νάουσα, Πανθρακικός, Βέροια, Λάρισα, Κοζάνη, Εορδαϊκός, Τρίκαλα, Ολυμπιακός Βόλου, Καλαμαριά, Πανδραμαϊκός, Κιλκισιακός, Μακεδονικός, Νίκη, Καρδίτσα, Έδεσσα, Αριδαία κ.λ.π., κάθε μια με τις δικές της "περγαμηνές" και επιτυχίες.
Οι "μάχες" που δίδονταν στα ξερά γήπεδα της εποχής ήταν ομηρικές, καθώς οι φίλαθλοι δημιουργούσαν εκρηκτική ατμόσφαιρα και πολλές έδρες ήταν πραγματικά απάτητες (π.χ. Μενίδι, Νίκαια, Περιστέρι). Ωστόσο, αρκετή φιλολογία είχε διατυπωθεί, για το κατά πόσο η δυναμικότητα των ομάδων στους δυο ομίλους θα μπορούσε να είναι συγκρίσημη, αφού Νότος και Βορράς διέθεταν ξεχωριστά χαρακτηριστικά. Από πολλούς υποστηριζόταν πως οι ομάδες του Βορρά ήταν περισσότερο γυμνασμένες σε αντίθεση με εκείνες του Νότου, οι οποίες διακρίνονταν για την υψηλότερη τεχνική τους.

Γεγονός ήταν όμως πως τα συγκροτήματα της τότε Β' Εθνικής υστερούσαν κραυγαλέα σε σχέση με τους συλλόγους της Α΄Εθνικής. Χαρακτηριστά ήταν τα σκορ που καταγράφηκαν τη σεζόν 1980-81 στο Βορρά, όπου είχε βρεθεί αναπάντεχα ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης λόγω μιας υπόθεσης δωροδοκίας. Όταν οι Θεσσαλονικείς συνειδητοποίησαν ότι δεν θα επέστρεφαν στη μεγάλη κατηγορία μέσω της δικαστικής οδού και σοβαρεύτηκαν, τα γκολ έπεσαν βροχή! Αποκορύφωμα ήταν το 12-0 επί του άτυχου Εδεσσαϊκού στο φινάλε της χρονιάς, ενώ με χορταστικά σκορ "φιλοδωρήθηκαν" και αρκετές άλλες ομάδες.
Υπήρχαν βέβαια και περιπτώσεις, που ομάδες Β' Εθνικής προσέφεραν θέαμα ανάλογο εκείνου της πρώτης κατηγορίας, ειδικά τις περιπτώσεις που είχαν την τύχη να αγωνιστούν σε αγωνιστικό χώρο με χλοοτάπητα.
Την περίοδο 1979-80 στο Νότιο όμιλο είχε βρεθεί το Αιγάλεω, που την πρώτη αγωνιστική "ίδρωσε" έως ότου πάρει λευκή ισοπαλία στη Λεβαδειά, ενώ τη δεύτερη μέρα υποδέχτηκε στο Στάδιο Καραϊσκάκη τον Ηλυσιακό, λόγω έργων τοποθέτησης χόρτου στο δημοτικό του γήπεδο (μετέπειτα "Σταύρος Μαυροθαλασσίτης"). Οι οπαδοί του περίμεναν μια άνετη νίκη, όμως η πραγματικότητα τους διέψευσε, αφού ο αντίπαλος διέθετε τεχνίτες ποδοσφαιριστές που κόντραραν στα ίσα τους έμπειρους Αιγαλιώτες παίκτες. Αποτέλεσμα ήταν οι φίλαθλοι που βρέθηκαν στις εξέδρες του φαληρικού σταδίου να απολαύσουν μιαν αληθινή ποδοσφαιρική (για τα δεδομένα του καιρού) πανδαισία. Αντιγράφω από την "Ελευθεροτυπία" το πλήρες ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Μάκη Παπαζήση:
"Έμοιαζε ντέρμπι Α’ Εθνικής
ΑΙΓΑΛΕΩ-ΗΛΥΣΙΑΚΟΣ 2-2
Το Αιγάλεω και ο Ηλυσιακός μοιράστηκαν τους βαθμούς χτες το απόγευμα στο στάδιο Καραϊσκάκη (ήρθαν ισόπαλοι 2-2) και έμειναν για δεύτερη Κυριακή χωρίς νίκη, αλλά δικαιούνται και οι δυο να υπερηφανεύονται για το συναρπαστικό δεύτερο ημίχρονο που χάρισαν στους 4.000 περίπου, φιλάθλους.
Ένα ημίχρονο που όχι μόνο δε βλέπει κανένας εύκολα σε αγώνες Α’ Εθνικής, αλλά και που είχε σε έξαρση όλα τα καλά στοιχεία του ποδοσφαίρου. Σ’ αυτά τα 45 λεπτά (το α’ ημίχρονο δεν παρουσίασε τίποτα το αξιόλογο) σημειώθηκαν και τα τέσσερα γκολ και μέχρι και τα τελευταία δευτερόλεπτα ο κίνδυνος μπροστά στις δύο εστίες διαγράφονταν έντονος. Αρκεί να σημειώσουμε ότι στο 90’ τραντάχθηκε το δοκάρι του Αιγάλεω από βολίδα του Παγκάκη και στην αντεπίθεση μόλις αστόχησε ο Πηγαδίτης, το σουτ του οποίου έφυγε σύρριζα άουτ.
Το Αιγάλεω πήρε την πρωτοπορία στο σκορ στο 51’ με πολύ θεαματικό τρόπο: Ο Λαλούσης σούταρε με δύναμη από πλάγια, η μπάλα αναπήδησε στο οριζόντιο δοκάρι και ο Παπαφωτίου στην προσπάθειά του να την απομακρύνει πάνω στη γραμμή του τέρματος, την «κάρφωσε» στα δίχτυα.
Ο Ηλυσιακός δεν πτοήθηκε και μέσα σε επτά λεπτά βρέθηκε να προηγείται με 2-1. Ισοφάρισε στο 59’ με καρφωτή κεφαλιά του Κοντούλη (από φάουλ του Μιχελή) και στο 65’ ο Παγκάκης πέτυχε το δεύτερο γκολ με βολίδα έξω από την περιοχή. Το 2-2 έγινε στο 69’ με κεφαλιά του Χατζησκουλίδη (ύστερα από καλοχτυπημένο φάουλ του Φυλακούρη) και στο 81’ ο Πηγαδίτης είχε ένα ωραίο σουτ στο δοκάρι.
Το τελικό 2-2 χαρακτηρίζεται δίκαιο αποτέλεσμα. Από το Αιγάλεω καλύτερη απόδοση είχαν οι Πηγαδίτης, Κατσικογιάννης, Φυλακούρης και Χατζησκουλίδης (μπήκε καθυστερημένα στον αγώνα) και από τον Ηλυσιακό οι Παγκάκης και Βλαχονικολής. Άψογη η διαιτησία του Θεοδοσιάδη.
Αιγάλεω: Αναστόπουλος, Λυκουρίνος, Κατσικογιάννης, Πιλάβης, Συνοδινός, Σταυρόπουλος (64’ Καραλής), Φοράκης, Φυλακούρης, Παϊσανίδης (64΄Χατζησκουλίδης), Πηγαδίτης, Λαλούσης.
Ηλυσιακός: Γερολυμάτος, Σουλούβαρδος (75’ Κουκουράκης), Μουζουράκης, Κοντούλης, Παπαφωτίου, Παλαμάρας, Παγκάκης, Βλαχονικολής, Παυλίδης, Μιχελής, Κυπριτίδης (66’ Γεωργιάδης)."

Η "σταχτομπούτα" του ποδοσφαίρου μας

2011-01-20T05:56:00.000+02:00

Πόσες και πόσες φορές δεν έχει ακουστεί στα γήπεδα της χώρας μας το σύνθημα «Εκεί-εκεί στη Β’ Εθνική !» σαν ένα απαξιωτικό πρελούδιο της πτωτικής πορείας ενός σωματείου προς τη χαμηλότερη κατηγορία. Προσωπικά μιλώντας, δεν μπορώ να αρνηθώ ότι μπήκα, αλλά και υπέκυψα στον πειρασμό -σαν οπαδός- να το φωνάξω κι εγώ σε συγκεκριμένο αγώνα της ομάδας μου πριν από 25 και πλέον χρόνια. Δεν έχει σημασία ο τόπος βέβαια, ούτε ο χρόνος. Πρόκειται για ένα διαχρονικό «μότο» που χαρακτηρίζει τη επικρατούσα νοοτροπία στο μικρόκοσμο των γηπέδων, οπωσδήποτε όχι της ιδίας βαρύτητας με το ανήκουστο των αμερικανών «ο νικητής τα παίρνει όλα, ο δεύτερος είναι τίποτα !»

Η ελληνική Β’ Εθνική αποτέλεσε για πολλά χρόνια μια κατηγορία απ’ την οποία μπορούσαν να αναδειχτούν γνήσια ποδοσφαιρικά ταλέντα, αλλά και να δουν το άστρο τους να δύει, κάποια άλλα. Βασική αίτια για αυτή την αμφισημία ήταν η κατάσταση που επικρατούσε στην κατηγορία. Μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του ‘90 η προβολή του δεύτερου τη τάξει πρωταθλήματος από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας ήταν ανεπαρκής, κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα να απέχει ποιοτικά από τη μεγάλη και διάσημη «αδελφή» της, την Πρώτη Εθνική.

Η άνοδος ενός σωματείου στην κορυφαία κατηγορία, ιδιαίτερα αν αυτό έδρευε στην επαρχία, αποτελούσε πάνδημο εορταστικό γεγονός, αφού ο πιο αποτελεσματικός πρεσβευτής του τόπου θα ήταν πλέον για τους κατοίκους-οπαδούς η ποδοσφαιρική τους ομάδα, πέρα από τα αξιοθέατα του, τα προϊόντα που παρήγαγε ή τις υπόλοιπες ιδιαιτερότητες που τον χαρακτήριζαν.

Ως εκ τούτου, για πολλούς ο υποβιβασμός από την Α’ στη Β’ Εθνική σήμαινε καταστροφή. Επακόλουθά του θα ήταν η απώλεια πολλών ποδοσφαιριστών του συλλόγου, η οικονομική υποβάθμιση της περιοχής αλλά το σημαντικότερο, η μείωση της δημοφιλίας του συλλόγου ανά το πανελλήνιο. Έτσι εξηγείται τόσο το σύνθημα που παραθέσαμε στην αρχή, όσο και οι παρασκηνιακές τακτικές που επικρατούσαν στους διαδρόμους των αποδυτηρίων και στα κλειστά γραφεία των παραγόντων του ποδοσφαίρου μας. Θέμα, πάνω απ’ όλα συμφερόντων. Η Β’ Εθνική «δεν πουλούσε» όσο η Α’ και όλοι ήθελαν με κάθε τίμημα να αποφύγουν την άσχημη εμπειρία της.

Ωστόσο, από τα μέσα της δεκαετίας του ΄90 τολμώ να πω ότι τα πράγματα άλλαξαν. Οι συνθήκες βελτιώθηκαν, τα οικονομικά των ΠΑΕ ενισχύθηκαν με τα τηλεοπτικά δικαιώματα και τις συμβάσεις που υπογράφηκαν με χορηγούς και διαφημιζόμενους, ήρθε και η υπόθεση Μποσμάν με την απελευθέρωση των αγορών και ο τροχός γύρισε.
Πλέον, μπορούμε βάσιμα να ισχυριστούμε πως η μικρή αδελφή μεγάλωσε, ζήλεψε τη δόξα της μεγαλύτερης και την ακολουθεί κατά πόδας. Όλοι εμείς που ασχολούμαστε με το ποδόσφαιρο θεωρούμε ότι δεν υστερεί πια σε τίποτα η μία από την άλλη. Τόσο από πλευράς ποιότητας (της όποιας ποιότητας θα μου πείτε…), όσο και αξιοπιστίας (όση έχει απομείνει, μετά την άλωση που έχει επιφέρει το «Στοίχημα» στον όρο, απλώνοντας τα πλοκάμια του σε κάθε αθλητικό γεγονός).
Από τα ξερά γήπεδα του ’60 στα «σαλόνια» του νέου αιώνα, η πορεία συνεχίζεται αδιάκοπα. Η Β’ Εθνική θα εξακολουθήσει να συναρπάζει, τόσο για την προσμονή κατάκτησης του τίτλου της, αλλά και για την αποφυγή της πτώσης στα πιο χαμηλά σκαλοπάτια της ιεραρχίας του ποδοσφαίρου μας.

Η Β' Εθνική λοιπόν, αγαπητοί φίλοι, αισίως κοντεύει με τη σειρά της να συμπληρώσει μισό αιώνα ζωής, καθότι σαν επίσημο εθνικό πρωτάθλημα ισχύει από την περίοδο 1962-63. Τα προηγούμενα τρία χρόνια (1960-62) υφίστατο μόνο "κατ' ευφημισμόν" διότι δεν είχε μόνιμο χαρακτήρα, αλλά η σύνθεση των ομίλων της εξαρτάτο από τη διεξαγωγή των τοπικών διοργανώσεων, που προηγούνταν στο ξεκίνημα της σεζόν.

Οι αρχικοί όμιλοί της ήταν τέσσερεις, για να μειωθούν τα πρώτα δυο χρόνια της χουντικής επταετίας σε δυο, ακολούθως να γίνουν τρεις (έως και το 1975), μετά πάλι δυο (Βορράς-Νότος) για οκτώ συνεχείς περιόδους και από το 1983-84 να ενοποιηθούν σε έναν πανελλήνιο όμιλο, κάτι που συνεχίζεται μέχρις σήμερα.
Να σημειωθεί όμως ότι από το 1968 έως και το 1974, σαν όμιλος Β' Εθνικής λογιζόταν και η πρώτη κατηγορία της Κύπρου, καθώς ο πρωταθλητής της λάμβανε στη συνέχεια μέρος στην ελληνική Α' Εθνική!

Ακόμη δεν πρέπει να παραληφθεί το γεγονός, πως οι πρωταθλητές των ομίλων της Β' Εθνικής υποχρεώνονταν επί σειρά ετών να δίνουν μεταξύ τους "τελικούς αγώνες" που αφαιρούσαν σε κάποιους από αυτούς το αναφαίρετο δικαίωμα προαγωγής στην κορυφαόια κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Αυτή η απαράδεκτη κατάσταση συνεχίσθηκε μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του '60, για να εγκαταληφθεί οριστικά στη συνέχεια.

Η απόφαση ενοποίησης της κατηγορίας που πάρθηκε το φθινόπωρο του 1982 και υλοποιήθηκε ένα χρόνο αργότερα, αποδείχθηκε ολότελα ορθή. Οι συνθήκες βελτιώθηκαν σιγά σιγά, τα έκτροπα και τα διάφορα "παρατράγουδα" που παλαιότερα βρίσκονταν στην ημερήσια διάταξη λιγόστεψαν και η πορεία της κατηγορίας ομαλοποιήθηκε. Έπαψε να αποτελεί το φτωχό συγγενή στην ποδοσφαιρική μας ιεραρχία και διεκδίκησε το μερίδιο της δημοφιλίας που της ανήκει δικαιωματικά.

Ως μια διοργάνωση επαγγελματική, που αποτελεί το σκαλοπάτι εκτόξευσης προς την κορυφή, για δεκάδες σωματεία, εκατοντάδες ποδοσφαιριστών και προπονητών, αλλά και των χιλιάδων οπαδών που κάθε Κυριακή αγωνιούν στις εξέδρες της κατηγορίας, παρακολουθώντας τα παιχνίδια των αγαπημένων τους ομάδων.

Όσο θα υπάρχουν φίλαθλοι…

Β' Εθνική 1982-83

2011-01-19T10:27:00.000+02:00

Το πρωτάθλημα της Β' Εθνικής 1982-83 ήταν το τελευταίο που διοργανώθηκε με ομίλους, αφού από την επόμενη περίοδο (1983-84) η κατηγορία ενοποιήθηκε σε ένα πανελλήνιο όμιλο και απόκτησε χαρακτήρα ανάλογο εκείνου της Α' Εθνικής.

Το 1982-83 τους τίτλους των πρωταθλητών Β΄Εθνικής κατέκτησαν το Αιγάλεω στο Νότο και ο Απόλλων Καλαμαριάς στο Βορρά. Ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης σεζόν ήταν το γεγονός του υποβιβασμού (λόγω της αναδιάρθρωσης που προαναφέραμε) πάρα πολλών ομάδων, αρκετές από τις οποίες δεν κατόρθωσαν να επιστρέψουν ποτέ στο δεύτερο τη τάξει επαγγελματικό πρωτάθλημα της χώρας.

Ήταν ένα πρωτάθλημα που σκίασαν, ειδικά στο Νότιο όμιλο, τα πολλά παράπονα τα οποία διατυπώθηκαν για την αξιοπιστία του. Είχαμε καταγγελίες για αποπειρες δωροδοκίας (που ωστόσο δεν αποδείχθηκαν), έκτροπα και εκκρεμείς υποθέσεις στα αρμόδια όργανα (ΑΣΕΑΔ κ.λ.π.) μέχρι την τελευταία στιγμή. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι το Αιγάλεω πήρε την πρώτη θέση με μόλις ένα βαθμό διαφορά από το δεύτερο Διαγόρα Ρόδου, βαθμό που είχε αρχικά χάσει στον αγωνιστικό χώρο, αλλά κέρδισε κατόπιν ενστάσεως για αντικανονική συμμετοχή παίκτη της Κορίνθου στο μεταξύ τους παιχνίδι την πρώτη κιόλας αγωνιστική.

Επίσης, στο Βορρά, η Καβάλα διεκδικούσε επίμονα την πρωτιά έως ότου απορρίφθηκε μια ένστασή της και τέθηκε εκτός των στόχων της. Εντυπωσιακή εμφάνιση πραγματοποίησε εκείνη τη χρονιά η ομάδα του Αγροτικού Αστέρα Ευόσμου, φθάνοντας πολύ κοντά σε άνοδο στη μεγάλη κατηγορία, για πρώτη φορά στην ιστορία του.

Πρώτοι σκόρερ της περιόδου αναδείχθηκαν ο Χρήστος Χατζησκουλίδης του Αιγάλεω με 24 γκολ (στο Νότο) και ο Γυφτάκης του Αγροτικού Αστέρα στο Βορρά (με 28 τέρματα).

Ο Αιολικός και ο Πανελευσινιακός ισοβάθμησαν στην 9η θέση του Νότου και χρειάσθηκε να δώσουν αγώνα κατάταξης που διεξήχθη στο γήπεδο της Νέας Ευκαρπίας, στις 16-7-1983, όπου νικητές αναδείχθηκαν οι Μυτιληνιοί με σκορ 3-0. Τέσσερις μέρες αργότερα όμως, στο γήπεδο του ΠΑΟ έχασαν στα πέναλτι με 3-2 (κανονικός αγώνας 2-2) από τη ένατη του Βορρά Νίκη Βόλου, που παρέμεινε έτσι στην κατηγορία.

Πηγές:
http://www.rsssf.com/
Έντυπα αρχεία αθλητικών εφημερίδων 1982-83
http://www.athlitikihxo.gr/
"Ιστορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου 1896-1985" (Γιώργος Κουσσουνέλος, 1985)
"Αλμανάκ Ελληνικού ποδοσφαίρου" (Ανδρέας Μπόμης, 1991)

Περίοδος 1960 (β' μέρος)

2011-01-18T13:41:00.000+02:00

Η ήττα της φιλόδοξης Ασπίδας από τον Ορφέα, η ισοπαλία του ΟΦΗ με τον Εργοτέλη στο Κρητικό ντέρμπι όπως και του Ολύμπου με τον Ολυμπιακό Κοζάνης, η ήττα του Απόλλωνα Καλαμών μέσα στην έδρα του από τον Πανναυπλιακό και ο περιφανής θρίαμβος του Ατρομήτου Καμινίων Πειραιώς επί του ισχυρού Πανελευσινιακού με σκορ 4-0, ήταν τα αξιοσημείωτα της «πρεμιέρας». Από κει και πέρα, οι νίκες του Φωστήρος επί του Αιγάλεω, του Ολυμπιακού Χαλκίδος επί του Κάδμου, του Παναιτωλικού επί του Ολυμπιακού Πατρών και η ισοπαλία στην αναμέτρηση του Μελιτέα με το Θερμαϊκό ήσαν τα αποτελέσματα σε αβέβαιης έκβασης συναντήσεις. Συνολικά (και σε 12 παιχνίδια για την πρώτη αγωνιστική των τριών ομίλων του πρωταθλήματος) είχαμε την επίτευξη μόλις 20 τερμάτων, ενώ δώδεκα (δηλαδή οι μισές) δεν κατάφεραν να σκοράρουν!

Αναλυτικά είχαμε:

Βόρειος Όμιλος: Μελιτεύς-Θερμαϊκός 0-0, Απόλλων Σερρών-Ηρακλής Καβάλας 0-0, Ασπίς-Ορφεύς 0-1 (σκόρερ ο Ι. Γιαννίκης στο 88^ο λεπτό), Ολυμπιακός Κοζάνης-Όλυμπος 0-0.

Κεντρικός Όμιλος: Φωστήρ-Αιγάλεω (με διαιτητή τον σπουδαίο Αχιλλέα Γραμματικόπουλο) 1-0 (το γκολ σημείωσε ο Γιάκαλος στο 24’), όπου το Αιγάλεω αγωνίσθηκε από το 15^ο λεπτό με 10 παίκτες εξαιτίας τραυματισμού και αποχώρησης του Μπαλαρίνη (καθώς δεν επιτρέπονταν τότε οι αλλαγές), Νίκη-Λαρισαϊκός 2-0 (Χρήστος Ζαντέρογλου στο 26’ και Λαλές στο 71’ τα γκολ), Ολυμπιακός Χαλκίδος-Κάδμος 2-1 (Μαυρογιάννης 44’, Κακαβάς 70’-Μούτσος 88’), Παλλαμιακή-ΑΕΠ Ρόδου 3-0 (Παπαρούνης 6’-70’, Βελής 80’).

Νότιος Όμιλος: Ατρόμητος-Πανελευσινιακός 4-0 (Δροσόπουλος 13’-80’, Γεωργακόπουλος 58’, Αλέφαντος 81’), Εργοτέλης-ΟΦΗ 1-1 (Δασκαλάκης 6’-Παπουτσάκης 34’), Ολυμπιακός Πατρών-Παναιτωλικός 0-1 (Παπαδόπουλος 70’), με καλύτερους των γηπεδούχων τους Τζωρτζίδη, Παπαδόπουλο, Λεγάτο και των φιλοξενουμένων τους Τζανή, Μπάθα, Παπαδόπουλο, Απόλλων Καλαμών-Πανναυπλιακός 1-2 (Μανούσος Ι. 53’-Ανδρώνης 12’-61’) με υπέρτερους των νικητών τους Ανδρώνη, Φυλακτό, Κεραμίδα, Σάββα, Κοφίτσα και των ηττηθέντων τους Μπιστικέα, Μανούσο Ι. και ΙΙ. και Βουδικλάρη.

Ακριβώς επειδή τα αποτελέσματα της πρώτης εκείνης χρονιάς (όπως και των δύο επομένων) δεν αναφέρονται σε κανένα μέχρις στιγμή εκδοθέν αφιέρωμα, προχωρούμε σε μία παράθεσή τους για την περίοδο 1960, με την ελπίδα πως συνεισφέρουμε στην ιστορική αποτύπωση του αγωνιστικού χαρακτήρα της «παρθενικής» περιόδου της Β’ Εθνικής κατηγορίας.

2^η αγωνιστική (14/3/60): Ο Ορφέας Ξάνθης, ο Φωστήρας, η Νίκη Βόλου και ο Παναιτωλικός ήσαν οι μόνες ομάδες που κατάφεραν να διπλασιάσουν τις επιτυχίες τους. Τα αποτελέσματα: Ηρακλής-Μελιτεύς 1-0, Ορφεύς-Ολ. Κοζάνης 4-0, Όλυμπος-Ασπίς 1-0, Θερμαϊκός-Απόλλων 2-0, ΑΕΠ Ρόδου-Φωστήρ 0-2, Αιγάλεω-Παλλαμιακή 3-1 (όπου ο Χατζημιχαήλ στο 4’, ο Χανιώτης στο 6’ και ο Τσάγκος στο 9’ πέτυχαν τα πολύ γρήγορα γκολ των νικητών), Λαρισαϊκός-Ολ. Χαλκίδος 2-0, Κάδμος-Νίκη 0-1, Παναιτωλικός-Ατρόμητος 3-0, ΟΦΗ-Απόλλων Καλαμών 1-0, Πανναυπλιακός-Εργοτέλης 1-1 και Πανελευσινιακός-Ολ. Πατρών 0-0.

3^η αγωνιστική (21/3/60): Μελιτεύς-Ολ. Κοζάνης 0-1, Θερμαϊκός-Ορφεύς 2-1, Ασπίς-Απόλλων 3-1, Όλυμπος-Ηρακλής 1-0, Φωστήρ-Λαρισαϊκός 3-0, Ολ. Χαλκίδος-Αιγάλεω 1-0, Παλλαμιακή-Κάδμος 1-3, Νίκη-ΑΕΠ Ρόδου 3-1, Ατρόμητος Πειραιώς-Πανναυπλιακός 2-4, Εργοτέλης-Πανελευσινιακός 1-1, Απόλλων Καλαμών-Παναιτωλικός 0-2, Ολ. Πατρών-ΟΦΗ 0-0.

4^η αγωνιστική (28/3/60): Όλυμπος-Θερμαϊκός 0-0, Ασπίς-Μελιτεύς 2-0, Ορφεύς-Ηρακλής 1-0, Ολ. Κοζάνης-Απόλλων 5-1, Αιγάλεω-Νίκη 1-1, Παλλαμιακή-Λαρισαϊκός 2-0, Κάδμος-Φωστήρ 1-2, ΑΕΠ Ρόδου-Ολ. Χαλκίδος 2-3, Παναιτωλικός-Εργοτέλης 0-1, Πανελευσινιακός-Απόλλων Καλαμών 6-0, ΟΦΗ-Ατρόμητος 0-2, Πανναυπλιακός-Ολ. Πατρών 1-1.

5^η αγωνιστική (4/4/60): Μελιτεύς-Απόλλων 2-2, Όλυμπος-Ορφεύς 2-0, Ασπίς-Ηρακλής 2-2, Θερμαϊκός-Ολ. Κοζάνης 2-1, Φωστήρ-Παλλαμιακή 2-0, Νίκη-Ολ. Χαλκίδος 2-2, Κάδμος-ΑΕΠ Ρόδου 3-1, Λαρισαϊκός-Αιγάλεω 2-2, Ατρόμητος-Ολ. Πατρών 1-0, Απόλλων Καλαμών-Εργοτέλης 0-0, ΟΦΗ-Παναιτωλικός 1-0, Πανναυπλιακός-Πανελευσινιακός 2-3.

6^η αγωνιστική (11/4/60): Θερμαϊκός-Ηρακλής 7-0, Όλυμπος-Μελιτεύς 3-0, Ασπίς-Ολ. Κοζάνης 2-1, Ορφεύς-Απόλλων 2-1, Ολ. Χαλκίδος-Παλλαμιακή 2-1, Αιγάλεω-ΑΕΠ Ρόδου 1-0, Κάδμος-Λαρισαϊκός 3-3, Απόλλων Καλαμών-Ατρόμητος 3-4, Παναιτωλικός-Πανελευσινιακός 2-0, Ολ. Πατρών-Εργοτέλης 1-1, ΟΦΗ-Πανναυπλιακός 2-1.

7^η αγωνιστική (18/4/60): Όλυμπος-Απόλλων 3-2, Ολ. Κοζάνης-Ηρακλής 2-0, Θερμαϊκός-Ασπίς 2-0, Μελιτεύς-Ορφεύς 2-0, Ολ. Χαλκίδος-Φωστήρ 1-1, Αιγάλεω-Κάδμος 4-2, ΑΕΠ Ρόδου-Λαρισαϊκός 2-0, Ατρόμητος-Εργοτέλης 2-1, Ολ. Πατρών-Απόλλων Καλαμών 2-1, Παναιτωλικός-Πανναυπλιακός 2-0, Πανελευσινιακός-ΟΦΗ 2-1.

Βαθμολογίες πρώτου γύρου (σε 7 αγώνες)

Βόρειος Όμιλος: Θερμαϊκός (15-2) 19, Όλυμπος Κατερίνης (10-2) 19, Ορφεύς Ξάνθης (9-7) 15, Ασπίς Ξάνθης (9-8) 14, Ολυμπιακός Κοζάνης (10-9) 14, Μελιτεύς (4-9) 11, Ηρακλής Καβάλας (3-13) 11, Απόλλων Σερρών (7-15) 9.

Κεντρικός Όμιλος: Φωστήρ (11-2) 17 (σε 6 αγώνες), Ολυμπιακός Χαλκίδος (11-9) 17, Αιγάλεω Α.Ο. (11-8) 15, Νίκη Βόλου (9-4) 13 (σε 5 αγώνες), Κάδμος Θηβών (13-14) 12, Λαρισαϊκός (7-14) 11, Παλλαμιακή (8-10) 10 (σε 6 αγώνες), ΑΕΠ Ρόδου (6-15) 9.

Νότιος Όμιλος: Παναιτωλικός (10-2) 17, Ατρόμητος Πειραιώς (15-11) 17, Πανελευσινιακός (12-10) 15, ΟΦΗ (6-6) 15, Εργοτέλης (6-6) 14, Πανναυπλιακός (11-12) 13, Ολυμπιακός Πατρών (4-5) 13, Απόλλων Καλαμών (5-17) 8.

Τα αποτελέσματα του β’ γύρου.

1^η αγωνιστική (2/5/60): Ηρακλής Καβάλας-Απόλλων Σερρών 2-2, Ορφεύς-Ασπίς 0-2, Όλυμπος-Ολυμπιακός Κοζάνης 3-3, Αιγάλεω-Φωστήρ 2-0, Λαρισαϊκός-Νίκη 0-5, Κάδμος-Ολυμπιακός Χαλκίδος 2-0, ΑΕΠ Ρόδου-Παλλαμιακή 2-3, Πανελευσινιακός –Ατρόμητος 0-0, ΟΦΗ-Εργοτέλης 1-3, Παναιτωλικός-Ολυμπιακός Πατρών 2-1, Πανναυπλιακός-Απόλλων Καλαμών 3-1.

2^η αγωνιστική (9/5/60): Μελιτεύς-Ηρακλής 1-3, Ολ. Κοζάνης-Ορφεύς 3-0, Ασπίς-Όλυμπος 0-0, Απόλλων-Θερμαϊκός 1-2, Φωστήρ-ΑΕΠ Ρόδου 1-0, Παλλαμιακή-Αιγάλεω 1-2, Ολ. Χαλκίδος-Λαρισαϊκός 7-3, Νίκη-Κάδμος 2-0, Ατρόμητος-Παναιτωλικός 1-0, Απόλλων Καλαμών-ΟΦΗ 1-2, Εργοτέλης-Πανναυπλιακός 0-0, Ολ. Πατρών-Πανελευσινιακός 3-5.

3^η αγωνιστική (16/5/60): Ολ. Κοζάνης-Μελιτεύς 7-1, Ορφεύς-Θερμαϊκός 0-1, Απόλλων-Ασπίς 2-0, Ηρακλής-Όλυμπος 3-5, Λαρισαϊκός-Φωστήρ 0-3, Αιγάλεω-Ολ. Χαλκίδος 0-0, Κάδμος-Παλλαμιακή 3-1, ΑΕΠ Ρόδου-Νίκη 0-1, Πανναυπλιακός-Ατρόμητος Πειραιώς 1-0, Πανελευσινιακός-Εργοτέλης 4-1, Παναιτωλικός-Απόλλων Καλαμών 3-2, ΟΦΗ-Ολ. Πατρών 1-1.

4^η αγωνιστική (23/5/60): Θερμαϊκός-Όλυμπος 1-1, Μελιτεύς-Ασπίς 0-3, Ηρακλής-Ορφεύς 1-0, Απόλλων-Ολ. Κοζάνης 1-1, Νίκη-Αιγάλεω 2-2, Φωστήρ-Κάδμος 5-1, Ολ. Χαλκίδος-ΑΕΠ Ρόδου 4-0, Εργοτέλης-Παναιτωλικός 2-1, Απόλλων Καλαμών-Πανελευσινιακός 2-2, Ατρόμητος-ΟΦΗ 4-1, Ολ. Πατρών-Πανναυπλιακός 3-1.

5^η αγωνιστική (30/5/60): Ηρακλής-Ασπίς 3-2, Ολ. Κοζάνης-Θερμαϊκός 0-3, Παλλαμιακή-Φωστήρ 1-2, Ολ. Χαλκίδος-Νίκη 2-2, Αιγάλεω-Λαρισαϊκός 1-0, Ολ. Πατρών-Ατρόμητος 2-2, Εργοτέλης-Απόλλων Καλαμών 1-0, Παναιτωλικός-ΟΦΗ 0-1, Πανελευσινιακός-Πανναυπλιακός 4-2 .

6^η αγωνιστική (6/6/60): Όλυμπος-Απόλλων 6-4, Θερμαϊκός-Ασπίς 2-0, Μελιτεύς-Ορφεύς 2-2, Φωστήρ-Ολ. Χαλκίδος 2-0, Κάδμος-Αιγάλεω 1-2, ΑΕΠ Ρόδου-Λαρισαϊκός 1-1, Νίκη-Παλλαμιακή 10-0, Ατρόμητος-Εργοτέλης 1-0, Απόλλων Καλαμών-Ολ. Πατρών 2-3, ΟΦΗ- Πανελευσινιακός 0-1.

7^η αγωνιστική (13/6/60): Ηρακλής-Θερμαϊκός 1-3, Όλυμπος-Μελιτεύς 2-0, Ολ. Κοζάνης-Ασπίς 1-0, Απόλλων-Ορφεύς 3-2, Φωστήρ-Νίκη 3-2, Παλλαμιακή-Ολ. Χαλκίδος 2-2, ΑΕΠ Ρόδου-Αιγάλεω 1-2, Λαρισαϊκός-Κάδμος 1-3, Ατρόμητος- Απόλλων Καλαμών 2-0, Πανελευσινιακός-Παναιτωλικός 4-1, Εργοτέλης-Ολ. Πατρών 2-1, Πανναυπλιακός-ΟΦΗ 2-1.

Η τελική κατάταξη είχε ως εξής:

Βόρειος όμιλος: Θερμαϊκός 38 (προκρίθηκε για την Α’ Εθνική), Όλυμπος Κατερίνης 34, Ολυμπιακός Κοζάνης 28, Ασπίδα Ξάνθης 25, Ορφεύς Ξάνθης 24, Ηρακλής Καβάλας 24, Απόλλων Σερρών 21, Μελιτεύς 16.

Κεντρικός όμιλος: Φωστήρ Αθηνών 39 (προκρίθηκε για την Α’ Εθνική), Αιγάλεω Α.Ο. 34, Νίκη Βόλου 33, Ολυμπιακός Χαλκίδας 31, Κάδμος Θηβών 24, Παλλαμιακή 21, Λαρισαϊκός 18, Α.Ε.Π. Ρόδου 16.

Νότιος όμιλος: Ατρόμητος Πειραιώς 34 (προκρίθηκε για την Α’ Εθνική), Πανελευσινιακός 34, Εργοτέλης 30, ΟΦΗ 27, Παναιτωλικός 26, Παναυπλιακός 26, Ολυμπιακός Πατρών 26, Απόλλων Καλαμών 16.

Ο Πανιώνιος στη Β' Εθνική (1992)

2011-01-18T09:54:00.000+02:00

Το 1992 ο ιστορικός Πανιώνιος υπέστη έναν πικρό υποβιβασμό, για πρώτη φορά στα χρονικά. Η ομάδα, κατά το πρόσφατο τότε παρελθόν είχε αποφύγει δυο φορές αυτό το άσχημο ενδεχόμενο (στα 1983 όταν επικράτησε στο γήπεδο Βόλου σε αγώνα μπαράζ του Μακεδονικού με 3-2 (βλέπε στο σίτσο τους Δημήτρη Μαυρίκη, Πολ Χατζόπουλο Νόνι Λίμα, Μάκη Ζαχαρόπουλο και Χρήστο Εμβολιάδη να αποχωρούν ικανοποιημένοι) και την επόμενη χρονιά όταν και πάλι με μπαράζ στή Λάρισα, νίκησε 2-0 τον ΠΑΣΓ), ωστόσο η τρίτη φορά έμελλε να είναι και η "φαρμακερή". Την τελευταία αγωνιστική ημέρα της περιόδου 1991-92 οι νεοσμυρνιώτες, ευρισκόμενοι σε δυσχερή βαθμολογική θέση θα αντιμετώπιζαν στο Αλκαζάρ την αδιάφορη ΑΕΛ. Την ίδια στιγμή η επίσης κινδυνεύουσα Ξάνθη (που υπολειπόταν τριών βαθμών) έπαιζε εκτός έδρας με τον Αθηναϊκό ο οποίος είχε ήδη σωθεί. Η αναπάντεχη συντριβή του Πανιωνίου (0-4) συνδυάσθηκε με νίκη της SKODA στο Βύρωνα (2-1), ενώ στην προκύψασα ισοβαθμία προστέθηκαν η Παναχαϊκή με τη Δόξα Δράμας. Έτσι μοιραία, έχοντας τη χειρότερη συγκομιδή πόντων στα μεταξύ των τεσσάρων υποψηφίων παιχνίδια, ο Πανιώνιος έπεσε άδοξα στη Β' Εθνική!

Τον υποβιβασμό του συλλόγου ακολούθησε απώλεια βασικών του στελεχών, καθώς οι Θεολόγης Παπαδόπουλος, Λέαντρο και Καραβίδας αποδεσμεύθηκαν, ενώ πολλά προβλήματα υπήρχαν και με τον Παπουλίδη. Σε μια προσπάθεια να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, η διοίκηση προχώρησε στην απόκτηση δυο έμπειρων μέσων: Του Χρήστου Φαμέλη από τον Απόλλωνα Αθηνών και του Τάκη Λεμονή από τον Ιωνικό Νικαίας.

Ο "γολγοθάς" της άγνωστης κατηγορίας ξεκίνησε για τον Πανιώνιο με ισοπαλία στο Ρέθυμνο (0-0). Την 5η αγωνιστική χάθηκαν οι πρώτοι βαθμοί μέσα στη Νέα Σμύρνη (2-2 με τη Νάουσα), ενώ μια εβδομάδα μετά ήρθε η πρώτη ήττα, με 1-0 στα Γιάννενα. Την 9η ημέρα είχαμε την επιστροφή στις νίκες με θρίαμβο (4-1 επί του Ολυμπιακού Βόλου) και την 12η το πρώτο "διπλό" με 2-0 στο Αγρίνιο επί του Παναιτωλικού.

Ωστόσο, ο γύρος πέφτει με 3 συνεχόμενες αποτυχίες (ήττα από Εθνικό Πειραιά στο Φάληρο, ισοπαλία με Καβάλα εντός και νέα ήττα στην Ηλιούπολη από το Χαραυγιακό). Έπειτα από 17 ματς ο Πανιώνιος βρίσκεται μόλις στην 5η θέση με 26 βαθμούς, δυο λιγότερους του τρίτου στην κατάταξη Λεβαδειακού.

Ούτε οι αγώνες ρεβάνς ξεκινούν ικανοποιητικά, καθώς στις 5 πρώτες αναμετρήσεις ο Πανιώνιος συλλέγει μόνο πέντε βαθμούς. Όμως, από την 23η αγωνιστική αρχίζει η μεγάλη κυανέρυθρη αντεπίθεση προς την κορυφή. Με αφετηρία το θρίαμβο επί του ΠΑΣ (4-0), ακολουθεί ένα αήττητο σερί 5 αγώνων, έως ότου η πορεία ανακοπεί προσωρινά στο Άργος (1-0). Από κει και πέρα, μέχρι το τέλος θα έρθουν μόνο επιτυχίες. Την προ-τελευταία ημέρα η ομάδα του αείμνηστου Γιάννη Κυράστα μένει όρθια στην Καβάλα (0-0) και στο φινάλε επικρατεί πανηγυρικά του Χαραυγιακού (2-0), σφραγίζοντας το εισιτήριο της επιστροφής στη μεγάλη κατηγορία. Ο Πανιώνιος ήταν τελικά τρίτος με 60 βαθμούς, πίσω από την ασυγκράτητη Νάουσα (63) και το Λεβαδειακό (61).

Μεγάλοι πρωταγωνιστές της χρονιάς ήταν ο τερματοφύλακας Δημήτρης Μπαρμπαλιάς (που δεν έλειψε από κανένα ματς), οι έξοχοι σέρβοι Μίλιγκο Πάντιτς και Βλαντιμίρ Βερμέζοβιτς, ο πανύψηλος στράϊκερ Χρήστος Μιρτσέκης, φυσικά ο Λεμονής, αλλά και ο Φαμέλης όσο έπαιξε. Βασικός και αναντικατάστατος ήταν ο Χάρης Κοπιτσής, έως το Γενάρη που μεταγράφηκε στην ΑΕΚ. Σε αντιδιαστολή, ήρθε ο πολύπειρος μέσος Κώστας Τσαβαλιάς, που βοήθησε τα μέγιστα. Ακόμη, εξαιρετική ήταν η συνεισφορά των Γιώργου Τόγια, Απόστολου Μάντζιου, Θέμη Τζανετή, Μιχάλη Γρηγορίου, Παντελή Τζούλη, Ανδρέα Λαγωνικάκη, Κώστα Κατσαρού και Γιάννη Λιόγκα. Ελπιδοφόρο ήταν το "ξεμύτισμα" κάποιων νεαρών τότε, όπως οι Λεωνίδας Βώκολος, Τάκης Φύσσας, Κουζηνός, Παναγιωτάρας, Τσακόγιωργας, Καλύβης, Β. Παπαδόπουλος, ενώ στη δύση της σπουδαίας καριέρας του βρισκόταν πια ο Χρήστος Κουτρόπουλος.

Ο Εδεσσαϊκος στον Παράδεισο! (1992)

2011-01-17T20:31:00.000+02:00

Ο δημοφιλής Εδεσσαϊκός, η ομάδα των καταρρακτών της όμορφης πρωτεύουσας του νομού Πέλλης, δεν είναι χθεσινός στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Μπορεί τα τελευταία χρόνια να αγωνίζεται στη διοργάνωση της Δ’ Εθνικής, όμως η ιστορία του στα εθνικά μας πρωταθλήματα φαντάζει ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα.

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1959 και από το 1963 έως και το 1975 συμμετείχε ανελλιπώς στη διοργάνωση της Β’ Εθνικής. Μάλιστα, στα 1963 και 1965 παρότι αναδείχθηκε πρωταθλητής ομίλου, απώλεσε στη συνέχεια την πρόκριση για την Α’ Εθνική, καθώς ατύχησε στους αγώνες μπαράζ που ακολούθησαν.
Το 1978 επέστρεψε στη Β’ Εθνική για να υποβιβασθεί εκ νέου το 1981. Το 1983 κατέκτησε τον πρώτο τίτλο της ιστορίας του, στην «πειραματική» Γ’ Εθνική που διοργάνωσε η Ε.Π.Ο. Τα επόμενα χρόνια ανεβοκατέβαινε μεταξύ Β’ και Γ’ Εθνικής, έως ότου η μεγάλη στιγμή για τους οπαδούς του ήρθε, επιτέλους, την περίοδο 1991-92.

Με προπονητή το Μάκη Κατσαβάκη, η διοίκηση του συλλόγου προχωρά στην απόκτηση του Τσέχου Τόμας Άμπριχ, του έμπειρου τερματοφύλακα Ναούμ Τάκου (από την Καστοριά), του Θόδωρου Τσολερίδη (από την Καλαμαριά), του ταλαντούχου Πέτρου Πασσαλή (από το Σαμψώντα Γιαννιτσών) και του Μιχάλη Ουζουνίδη από τους ερασιτέχνες του Άρη. Αντίθετα, στην ομάδα της Θεσσαλονίκης μετεγγράφεται ο Μανώλης Μητσόπουλος.

Το πρωτάθλημα ξεκινά με θρίαμβο επί του ισχυρού Ιωνικού εντός έδρας (3-0). Την τέταρτη αγωνιστική ο Εδεσσαϊκός αποσπά πολύτιμη ισοπαλία στην Καλαμαριά από τον Απόλλωνα που προηγείται στη βαθμολογία. Την 11η ημέρα η ομάδα παίρνει την πρώτη της νίκη εκτός έδρας με 2-1 μέσα στα Γιαννιτσά επί της Αναγέννησης, στο τοπικό ντέρμπι. Δυο Κυριακές αργότερα επικρατεί και στη Ρόδο επί του Διαγόρα, όμως αμέσως μετά, μια ήττα (η πρώτη στο γήπεδό της) από τη Νάουσα (που εντυπωσίαζε στο πρωτάθλημα) προσγειώνει ανώμαλα τους ποδοσφαιριστές.

Ο δεύτερος γύρος επιφυλάσσει μεγάλες συγκινήσεις και ο Εδεσσαϊκός αθόρυβα αλλά σταθερά, αποσπά πολύτιμους βαθμούς, ακολουθώντας κατά πόδας την τριάδα της κορυφής. Σημειώνει σπουδαίες νίκες στο Βόλο επί του Ολυμπιακού και στην Ηλιούπολη επί του Χαραυγιακού, έως ότου τα παίζει «όλα για όλα» στη ρεβάνς με τη Νάουσα. Έχοντας κορυφαίο παίκτη σ’ εκείνο το ματς τον Τσολερίδη αρπάζει τους δύο βαθμούς, αφήνοντας στα κρύα του λουτρού τους γηπεδούχους (1-2). Στη συνέχεια κατορθώνει να περάσει με ισοπαλία από την Καστοριά, αλλά την προτελευταία αγωνιστική αποτυγχάνει να κερδίσει εντός έδρας την ΕΑΡ που κινδυνεύει με υποβιβασμό και η αγωνία των οπαδών του κορυφώνεται.

Απομένει το παιχνίδι μέσα στο Αιγάλεω, όπου η τοπική ομάδα θέλει οπωσδήποτε τη νίκη για να μείνει στη Β’ Εθνική, με την προϋπόθεση ότι τα Γιάννενα (που με ισοπαλία σώζονται) θα ηττηθούν στο γήπεδό τους από τη Νάουσα που βρίσκεται στην τρίτη προνομιούχα θέση, πίσω απ’ το βέβαιο πρωταθλητή Απόλλωνα Καλαμαριάς και τον δεύτερο Ιωνικό. Τους ίδιους βαθμούς με τη Νάουσα έχει και ο Εδεσσαϊκός, αλλά υστερεί στην ισοβαθμία.

Τα δυο παιχνίδια κυλούν παράλληλα και όταν γίνεται γνωστό το αποτέλεσμα των Ιωαννίνων (ο-ο), στο δημοτικό γήπεδο Αιγάλεω απομένουν ελάχιστα λεπτά, με σκορ ακόμη να μην υπάρχει. Σαν από μηχανής Θεός τότε, ο Αντώνης Σαπουντζής εκτελεί από πολύ πλάγια αριστερά με αριστοτεχνικό τρόπο ένα φάουλ, αιφνιδιάζει το γκολκίπερ των αθηναίων Δεσσύλα και στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα (0-1) και στα ουράνια τους συμπαίκτες του!

Ίσως πολλοί να συνοφρυώθηκαν (και δικαίως) από αυτή την απρόοπτη έκβαση, ωστόσο η ιστορία φαίνεται πως κάτι χρωστούσε στον Εδεσσαϊκό, από το 1965. Τότε που ένα ματς μεταξύ Αιγάλεω και Σερρών, του οποίου το αποτέλεσμα (1-1) συζητήθηκε επίσης έντονα, είχε στερήσει με παρόμοιο τρόπο την άνοδο από την ομάδα της Πέλλης.

Στην επιτυχημένη πορεία του Εδεσσαϊκού συνεισέφεραν, πλην των προαναφερομένων και οι Νεοφώτιστος, Τομπάζης, Χαραλάμπους, Στόϊος, Ζουμπούλης, Σταφυλίδης, Κότσυφας, Πολυζωϊδης, Λαδιάς, Καραϊσαρίδης, Μπέτας, Μαλουμίδης, Τζούρτζος, Χατζηλαμπρινός και Πέτκος.
Ο Αντώνης Σαπουντζής ήταν ο πρώτος σκόρερ με 10 τέρματα και τον ακολούθησε με επτά ο Πάρις Ζουμπούλης.

Μια νέα εποχή ξεκινούσε, αφού την επόμενη πενταετία η ομάδα θα γράψει χρυσές στιγμές στο πρωτάθλημα της μεγάλης κατηγορίας.

Πηγές: Σχετικό αφιέρωμα του αείμνηστου αθλητικογράφου Γιώργου Νικ. Παγιωτέλη και προσωπικό αρχείο συντάκτη.